"Uri" (En toda a entrada)

Forma sufixada que se emprega na formación de palabras para indicar o lugar onde está ou se realiza unha actividade.

Forma sufixada que se emprega na formación de nomes de país ou nación que derivan dos pobos que os habitan.

Forma sufixada que se utiliza na formación de palabras que indican acción.

Forma sufixada que se emprega na formación de palabras que designan actividade, profesión, dignidade ou xurisdición.

Forma sufixada que se emprega na formación de palabras que indican multitude ou reunión.

Forma sufixada que se emprega na formación de palabras que indican calidade, estado ou facultade.

Forma sufixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘doenza’.

1. Superior ou máxima autoridade dunha abadía ou mosteiro, encargado do goberno da comunidade monástica.

2. Abade exento da xurisdición episcopal.

3. Abade que usa insignias pontificais.

Reitor dunha parroquia.

Relativo ou pertencente á xurisdición do abade ou da abadesa.

Territorio propiedade dunha abadía ou suxeito á xurisdición dun abade ou dunha abadesa.

1. Mosteiro rexentado por un abade ou abadesa, independente da xurisdición ordinaria do bispo correspondente.

2. Edificio ou conxunto de edificios dun mosteiro ou dunha colexiata.

Casa e terras colindantes que pertencen á Igrexa.

Que resulta molesto e insolente. Tm s.

Que gusta de  enredar. Tm s.

Trasno nocturno, doméstico e trouleiro.

Acción de abluír ou abluírse.

Purificación da materia, segundo os alquimistas, por sometemento á acción continuada do lume.

Purificación relixiosa dunha persoa por medio da auga.

Acción de limpar o cáliz e de lavar os dedos despois da comuñón, no rito cristián da misa.