"Turquía" (En toda a entrada)

1. Relativo ou pertencente a Adiguesia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Adiguesia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo adigueo.

2. Individuo do pobo adigueo.

3. Pobo que habita na oblast’ autónoma de Adiguesia. OBS: Tamén se denomina circasiano occidental.

Lingua caucásica falada polos adigueos de Adiguesia, Rusia e Turquía.

1. Relativo ou pertencente a Albania, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Albania.

1. Relativo ou pertencente ao pobo albanés.

2. Individuo do pobo albanés.

3. Pobo de orixe indoeuropea que habita en Albania e en diversos núcleos de Iugoslavia (fundamentalmente en Kosovo) e Grecia, e forma importantes colonias emigrantes no S de Italia, Turquía e os EE UU.

Lingua indoeuropea que se estende pola costa oeste da Península Balcánica, en Albania e polas áreas limítrofes de Serbia e Grecia.

aliar.

Que está unido por alianza.

Persoa ou entidade unida a outras por un compromiso de axuda mutua.

Conxunto de estados que loitaron contra Alemaña, Austria-Hungría, Bulgaria e Turquía na Primeira Guerra Mundial e tamén os adversarios das potencias do Eixe na Segunda Guerra Mundial. Adoita empregarse para referirse aos estados que colaboran con EE UU.

Relativo ou pertencente aos circasianos ou á súa lingua.

Individuo pertencente ao pobo circasiano.

Pobo caucásico que antigamente poboaba a Circasia. Estaban repartidos entre as repúblicas federadas rusas dos Kabardíns e dos Balkares, de Adiguesia, dos Karachas e dos Cherkeses, e nos estados de Turquía e Siria.

Antiga lingua caucásica falada polo pobo circasiano que, desde a dispersión dos seus integrantes, foi perdendo unidade ata converterse en tres linguas relativamente diferenciadas: o adigueo, o cherkés e o kabardino.

1. Relativo ou pertencente á antiga rexión de Galacia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante da antiga rexión de Galacia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo gálata.

2. Individuo do pobo gálata.

3. Pobo de orixe celta procedente dos Balcáns que se estableceu en Anatolia no s III a C. Derrotados polos romanos (189 a C) constituíron un estado autónomo pero fiel a Roma.

Fala celta do grupo continental xa desaparecida, que se documentaba no interior de Turquía.

Que é propio da rexión iranio-turánica.

Rexión bioxeográfica que comprende unha gran parte do Oriente Próximo e da Asia Media, desde as terras interiores de Turquía e de Israel ata Jungaria e as ribeiras do Indo, que presenta clima continental e vexetación característica da estepa e do deserto.

Relativo ou pertencente aos kabardinos ou á súa lingua.

Individuo do pobo kabardino.

Pobo que habita na actual república dos Kabardinos e dos Balkares.

Lingua caucásica que se fala na Rusia europea e na Turquía asiática.

Relativo ou pertencente aos kumikos ou á súa lingua.

Individuo do pobo kumiko.

Pobo indíxena do N do Cáucaso que habita fundamentalmente nas chairas do Daguestán, pero que se estende por Osetia do N, Turquía, Irán e Siria.

Lingua altaica que se fala na Rusia europea e na Turquía asiática.