"Senegal" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos balantas.

Individuo do pobo balanta.

Pobo que ocupa o país de Bissau, entre os ríos Casamance (Senegal) e Geba (Guiné-Bissau).

Relativo ou pertencente aos bambara ou á súa lingua.

Individuo do pobo bambara.

Poboación sudanesa, estimada nun millón de individuos, do grupo mandinga, concentrada principalmente en Mali, nas rexións de Bamako, Ségou e Sikasso, e espallados noutros grupos menos numerosos en Senegal.

Lingua mandé que fala o pobo bambara.

Relativo ou pertencente aos banyuns ou ás súas linguas.

Individuo pertencente a calquera dos pobos de lingua banyun.

Pobo de Guinea-Bissau e do Senegal, situado entre os ríos Casamance e Cacheu.

Familia de linguas afroasiáticas do grupo atlántico que falan os banyun.

Relativo ou pertencente aos bassaris ou á súa lingua.

Individuo do pobo bassari.

Pobo que habita fundamentalmente no NL de Togo, e tamén no NO de Guinea e no S do Senegal.

Lingua níxer-congo que fala o pobo bassari.

Relativo ou pertencente a Francia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Francia.

Lingua románica occidental, que pertence ao dominio galorrománico, idioma oficial de Francia, Bélxica, Suíza, Mónaco, Luxemburgo, e de territorios colonizados por Francia como Québec, Haití, Polinesia Francesa, Cambodia, Senegal e Camerún.

Unidade monetaria de Burundi, Benin, Burkina Faso, Camerún, República Centroafricana, Chad, Comores, Congo, Costa de Marfil, Gabón, Guinea Ecuatorial, Lietchtenstein Madagascar, Mali, Níxer, Rwanda, Senegal, Suíza, Togo, Djibuti e as colonias francesas da Polinesia.

1. Unidade monetaria principal de Francia establecida formalmente en 1795 pola Convención Nacional, cunha equivalencia de 5 g de prata, que se empregou tamén como moeda de curso legal en Mónaco e Andorra. Foi substituído polo euro en 2002 e o seu cambio ofi  cial co euro fixouse en 6,5595.

2. Moeda francesa de ouro, cuñada por primeira vez en 1360, cun peso arredor de 4 g e o valor dunha libra tornesa.

3. Moeda francesa de prata creada por Enrique III en 1575, cun peso de 12 a 14 g e o valor dunha libra tornesa.

4. alor monetario establecido a finais do s XVIII equivalente a unha libra tornesa, cuxa diminución orixinou o franco francés.

5. Unidade monetaria de Bélxica desde 1832. Foi substituído polo euro en 2002.

6. Unidade monetaria de Luxemburgo. Foi substituído polo euro en 2002.

Relativo ou pertencente aos fulbes ou á súa lingua.

Individuo do pobo fulbe.

Pobo africano de relixión islámica disperso por África desde Sudán ata Senegal.

Lingua níxer-congo que fala o pobo fulbe.

Relativo ou pertencente aos malinkes ou á súa lingua.

Individuo do pobo malinke.

Pobo de África Occidental que habita no Alto Senegal, Gambia e Guinea.

Lingua que fala o grupo mandingo.

Relativo ou pertencente aos mandés ou á súa lingua.

Individuo do pobo mandé.

Conglomerado de pobos negros sudaneses que habita unha parte de Guinea, a Costa do Marfil, Mali, Senegal, Gambia e Guiné-Bissau.

Familia de linguas níxer-congo que falan os pobos mandés.

Relativo ou pertencente á lingua níxer-congo.

Familia de linguas africanas faladas nunha área que se estende desde Senegal e Kenya ata Namibia e o extremo sur de Sudáfrica. Clasifícanse nos grupos atlántico occidental, o mandé, o voltaico, o kwa, o bantú e adamawa-ubanguiano.