"Sello" (En toda a entrada)

Dar consello a alguén.

Tomar consello de alguén.

1. Carreira, dignidade e atribución de almirante.

2. Territorio onde un almirante exerce as súas funcións.

Organismo ou consello superior que nalgúns estados exerce altas funcións consultivas, executivas e en ocasións de alta xustiza en tarefas relacionadas coa mariña.

1. Afección profunda por unha persoa.

2. Adhesión intensa e desinteresada a unha cousa, a uns principios ou a mandatos semellantes.

Obxecto de amor, persoa estimada.

Inclinación ou afección profunda por unha persoa baseada na atracción sexual, pero que a miúdo produce outros sentimentos.

Expresión coa que se designa a concepción amorosa dominante na literatura medieval e que arranca coa primeira tradición lírica que se expresa en lingua vulgar, a poesía provenzal.

Amor que exclúe conscientemente a relación sexual.

Estima que ten alguén por si mesmo e o que leva a non deixar que ninguén se exceda con el.

1. Cortexar ou facer as beiras para obter o amor e os favores dunha persoa.

2. ...

Estudo ou traballo preliminar que serve de base á redacción definitiva dun proxecto.

Proposta provisional que eleva un ministro ou conselleiro ao consello de ministros ou consello do goberno autónomo co fin de proceder á redacción definitiva dun proxecto de lei e á súa presentación no parlamento.

Que se encarga, polo seu coñecemento especial dun asunto ou materia, de dar un consello, de ilustrar ou de asistir nunha tarefa, empresa ou decisión. Tm s.

Oficial de creación real (s XIV) que, xuntamente co alguacil, escribán e porteiro, constituía a curia do gobernador xeral da Coroa de Aragón.

Informar ou dar consello a alguén sobre algo.

Dar o seu ditame o letrado asesor.

Tomar consello ou informe sobre unha cousa doutra persoa que a coñece mellor.

Escoitar ou consultar o ditame do letrado asesor.

Acción e efecto de atar.

Aparello que se emprega para atar.

Calquera cousa que impide facer algo.

1. Espazo que se utiliza para exercer a docencia nos centros de ensino.

2. Sala destinada á celebración de leccións ou cerimonias solemnes.

Parte anterior do terceiro ventrículo do cerebro.

Patio aberto arredor do que estaban as cortes das casas romanas. Na época imperial pasou a referirse ao conxunto dos palacios imperiais e dos edificios cortesáns.

Consello asesor das monarquías visigoda e carolinxia, continuador da audientia principis do Baixo Imperio Romano, que actuou como tribunal real nas monarquías dos pobos xermánicos.