"Provenza" (En toda a entrada)

Recurso métrico propio da lírica trobadoresca que consiste en manter as mesmas rimas da primeira estrofa en todas as demais como acontecía nas cobras unisonantes provenzais.

Parte da topografía que se ocupa de medir as alturas, referidas a un plano de comparación.

Conxunto de signos que nos mapas representan o relevo do terreo.

1. Afección profunda por unha persoa.

2. Adhesión intensa e desinteresada a unha cousa, a uns principios ou a mandatos semellantes.

Obxecto de amor, persoa estimada.

Inclinación ou afección profunda por unha persoa baseada na atracción sexual, pero que a miúdo produce outros sentimentos.

Expresión coa que se designa a concepción amorosa dominante na literatura medieval e que arranca coa primeira tradición lírica que se expresa en lingua vulgar, a poesía provenzal.

Amor que exclúe conscientemente a relación sexual.

Estima que ten alguén por si mesmo e o que leva a non deixar que ninguén se exceda con el.

1. Cortexar ou facer as beiras para obter o amor e os favores dunha persoa.

2. ...

Acción de danzar.

1. Composición musical e serie de movementos que se realizan seguindo os pasos do baile ou o ritmo da música.

2. Danza típica da festa do Corpus conservada en Galicia en poucos lugares a partir do s XIX.

3. Danza documentada desde o s XVI para conmemorar o desenvolvemento da captura dun dragón que saía da súa cova para levar as mozas da vila.

4. Danza en que os bailadores levan arcos ataviados con fitas de cores.

5. Danza bailada por un grupo de seis a doce persoas na que cada unha delas colle unha fita de cor que está prendida nunha pértega, que ás veces leva enriba un boneco que se move ao ritmo da danza.

6. Danza de orixe moi antiga, que se documenta en toda a Península Ibérica, e na que participan entre oito e dezaseis bailaríns que danzan cun pau na man que se suxeita con fitas ao pulso e que levan un guía e, ás veces, van acompañados dun personaxe semellante ao rabelo.

Espectáculo de persoas que danzan.

Asunto pouco claro e sospeitoso.

...

1. Relativo ou pertencente ao Delfinado ou ao seu dialecto.

2. Natural ou habitante do Delfinado.

1. Dialecto do francoprovenzal.

2. Dialecto do occitano.

Relativo ou pertencente aos galorromanos ou á lingua galorrománica.

Conxunto lingüístico románico que comprende as linguas que se falaban na Galia romana: o galorrománico setentrional, ou lingua de oíl; o meridional, ou lingua de oc, e o francoprovenzal.