"Norman" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos normandos que se estableceron en Inglaterra despois da conquista normanda e aos seus descendentes.

Individuo orixinario de Normandie establecido en Inglaterra a consecuencia da conquista do país (1066) por Guillerme o Conquistador.

ariante antiga da lingua de oïl, transplantada a Inglaterra despois de ser conquistada polos normandos (1066).

Órgano musculoso dos vertebrados, revestido dun epitelio sensorial e situado na cavidade bucal, entre os arcos dentarios. Ten as estruturas do gusto e realiza funcións importantes na deglución, na succión e na mastigación de alimentos e na articulación dos sons.

1. Cousa ou ser vivo que ten forma de lingua.

2. Fungo, da orde das fistulinais, de grandes sombreiros vermellos e a cutícula lisa e viscosa.

3. Planta herbácea bienal, da familia das boraxináceas, de follas lanceoladas, densamente pelosa, e de flores de cor azul escura reticuladas de violeta. Medra en terreos secos.

4. Fungo, da orde das cantarelais, de sombreiro convexo, cor branca e con aguillóns longos.

5. Fungo, da familia das teleforáceas, de cor parda escura, sombreiro grande, aguillóns longos e o pé carnoso.

6. Fungo, da familia das exidiáceas, en forma de masa viscosa de cor branquecina e aguillóns curtos. Pódese comer cru.

1. Sistema de signos orais, reflectido a miúdo nun código escrito que serve para a comunicación. Desde un punto de vista xenético ou histórico, pódense clasificar as linguas tendo en conta o seu parentesco, e desde un punto de vista tipolóxico, segundo a porcentaxe de trazos afíns.

2. ...

1. Relativo ou pertencente a Normandie, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Normandie.

1. Relativo ou pertencente ao pobo normando ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo normando.

3. Conxunto de pobos que procedían dos países escandinavos e que se estenderon por Europa desde o s VIII, como os varegos, os noruegueses e os daneses, que eran navegantes e aventureiros impulsados polo afán de riqueza e polo aumento de poboación.

ariedade da lingua de oíl que se estendeu polo NO de Francia. Na época da conquista normanda de Gran Bretaña (s XI) foi levada á illa, onde adoptou a denominación de anglonormando.

1. Relativo ou pertencente a Rusia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Rusia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo ruso.

2. Individuo do pobo ruso.

3. Pobo normando de orixe escandinava, varegos, que unha vez fusionados cos eslavos do Volga, o Don e o Dniéper (s IX), organizaron os primeiros principados rusos de Kiev e de Novgorod.

Lingua eslava que se escribe en alfabeto cirílico.

Relativo ou pertencente ao pobo varego.

Individuo do pobo varego.

Pobo normando escandinavo que, baixo a éxida de Rurik, se estableceu en Novgorod cara a 860.