"Navia" (En toda a entrada)

1. Relativo ou pertencente a Albión ou aos seus habitantes.

2. Individuo do pobo albión.

3. Pobo celta que se estableceu na época prerromana no S de Inglaterra, probablemente relacionado cos albións do convento lucense.

Pobo da Gallaecia romana que segundo as fontes romanas ocupaba os vales do Navia e o Eo no Convento Lucense.

1. Relativo ou pertencente a Escandinavia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Escandinavia.

Pobo xermánico que se estableceu (s II a C) na Península Escandinava, en Islandia, en Xutlandia e nas illas que forman parte do territorio de Suecia, Noruega e Dinamarca na actualidade.

linguas nórdicas.

Relativo ou pertencente ás linguas finoúgrias.

Familia de linguas urálicas, que se estende desde o Ártico ata os Balcáns, entre Escandinavia e os Urais, e que se divide en dous subgrupos: o fínico, que agrupa o saami ou lapón, livonio, estoniano, ingrio, vepsio, carelio, livvi, ludio, finlandés, mari, mordovino, komi e udmurto, e o subgrupo ugrio que inclúe o húngaro, ou maxiar, khanti e mansi.

Relativo ou pertencente a Galicia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Galicia.

Lingua románica que se fala na actual Galicia administrativa e nas comarcas estremeiras da Terra Eo-Navia (Asturias), Os Ancares Orientais e O Bierzo Occidental (León) e As Portelas (Zamora), ademais do grupo dialectal que se fala en Cáceres e que comprende os falares de San Martín de Trevejo, Eljas e Valverde del Fresno.

1. Mamífero do xénero Lepus, da familia dos lepóridos, con patas e orellas bastante longas, tendo estas últimas os extremos negros.

2. Lebre de cor parda amarela cunha zona branca no ventre. Presenta unha franxa clara distintiva na cara, entre os ollos e a parte inferior das meixelas. Atópase unicamente na Península Ibérica.

3. A maior das lebres presentes na Península Ibérica, que chegou a medir 55,8 cm de corpo e pesar 4,4 Kg. Distribúese pola maior parte de Europa e parte de Asia, con excepción de Escandinavia, norte de Rusia e illas Británicas.

4. Lebre de pelaxe parda, con tons amarelos no lombo, e branca no ventre. Posúe unha mancha branca na parte posterior das extremidades. Ten hábitos nocturnos e solitarios, e a súa alimentación consiste basicamente en poáceas. É un endemismo ibérico.

Molusco gasterópodo, da familia dos aplísidos, de forma maciza e co dorso moi alto e con dous pregamentos dérmicos do manto que o recobren completamente xunto coa cuncha. Habita sobre rochas cubertas de algas das que se alimenta.

Relativo ou pertencente a Navia ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Navia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo vándalo.

2. Individuo do pobo vándalo.

3. Pobo xermánico, orixinario de Escandinavia. Belisario destruíu o seu reino e incorporou os territorios ao Imperio Romano de Oriente (534).

Aplícase á persoa que realiza actos vandálicos. Tm s.