"Isona" (En toda a entrada)

Recurso métrico propio da lírica trobadoresca que consiste en manter as mesmas rimas da primeira estrofa en todas as demais como acontecía nas cobras unisonantes provenzais.

Parte da topografía que se ocupa de medir as alturas, referidas a un plano de comparación.

Conxunto de signos que nos mapas representan o relevo do terreo.

Que soa alto.

Que está marcado pola énfase.

Disonancia coas correntes, as condicións ou as circunstancias do momento.

Diferenza entre as fases instantáneas de dúas magnitudes periódicas da mesma frecuencia.

Transferencia indesexada de información desde un circuíto ou canle de transmisión a outro que está situado preto a causa de efectos diversos como a indución electromagnética ou a electrostática.

Termo que na teoría da música grega antiga era sinónimo de disonancia por oposición a sinfonía, e indicaba consonancia.

1. Combinación de sons disonantes ou discordantes.

2. Calidade dalgúns intervalos ou acordes que producen un efecto de insatisfacción auditiva.

Falta de acordo ou de harmonía que teñen algunhas cousas entre si.

Efecto de disharmonía que provocan certos elementos no esquema rítmico dunha composición.

Estado de tensión que se produce nun individuo cando dous elementos cognitivos son incompatibles entre eles.