"Exipto" (En toda a entrada)

Pan que non levedou.

Pan sen levedar que, durante a Pascua, comen os xudeus para lembrar a súa saída de Exipto. Emprégao a Igrexa católica para a institución da eucaristía.

Relativo ou pertencente aos aiúbidas.

Membro da dinastía aiíbida.

Dinastía musulmá iniciada en 1171 por Salãh al-Dĩn ibn Ayyũb (Saladino), visir do derradeiro califa fatimita de Exipto.

Cría da ovella ata a idade dun ano.

1. Expresión aplicada por Xoán o Bautista a Xesús Cristo na súa calidade de víctima inocente.

2. Año sacrificado, no Xudaísmo, o día de Pascua en memoria da liberación do pobo xudeu da súa escravitude en Exipto.

Relativo ou pertencente ao Badariano.

Fase da prehistoria exipcia que corresponde ao Calcolítico Inicial, definida a partir do xacemento de El Badari (Exipto). Esténdese por unha parte do Exipto Medio, Alto Exipto e o N de Sudán. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

1. Relativo ou pertencente a Berbería.

2. Natural ou habitante de Berbería.

1. Relativo ou pertencente aos bérberes ou á súa lingua.

2. Individuo do grupo étnico bérber.

3. Grupo étnico non árabe de África Setentrional, distribuído discontinuamente desde o oasis de Sīwa (Exipto) ata o Atlántico, e desde a costa mediterránea ata Hombori (Níxer).

Grupo de linguas afroasiáticas que se falan en África Setentrional.

Relativo ou pertencente aos burxitas.

Membro dinastía burxita.

Segunda dinastía de mamelucos que gobernou Exipto desde 1382 a 1517.

Relativo ou pertencente a Caria, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante da antiga rexión da Caria, no SO da Asia Menor.

Lingua falada polos carios que se coñece a través de inscricións, descubertas no territorio da antiga Caria, que se remontan á época helenística; outras, máis antigas e máis numerosas, pertencentes aos carios instalados en Exipto, datan do s VII a C.

Relativo ou pertencente aos coptos ou á lingua copta.

Individuo da comunidade copta.

Comunidade minoritaria de Exipto, caracterizada orixinariamente pola práctica do cristianismo monofisita pero, coa lenta adopción da relixión musulmá, pasou a denominar os cristiáns exipcios.

1. Lingua camítica derivada do antigo exipcio. Posúe un alfabeto propio. Segundo os documentos escritos coñecidos, divídese en distintos dialectos, correspondentes ás diferentes rexións de Exipto. A comunidade cristiá copta fala árabe e o uso da lingua copta é unicamente ritual.

2. Alfabeto propio da lingua copta que adoptou o alfabeto grego e mais algunhas letras deformadas da escritura demótica.

3. Igrexa autóctona de Exipto, herdeira da tradición que tivo como centro Alexandría e constituída formalmente tras o Concilio de Calcedonia (451).

Relativo ou pertencente ao pobo cuxita.

Individuo do antigo pobo cuxita.

Pobo africano, influído pola cultura exipcia, que se desenvolveu nas chairas do Nilo a partir do II milenio a C.

Grupo de linguas afroasiáticas, entre as que se inclúen o bexa, o saho, o afar e o somalí, que se falan nunha rexión que se estende desde Bāb al Mandab ata Kenya, e desde o deserto de Exipto ata Tangañika.