"Estonia" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente ao baltofinés.

Conxunto de linguas finoúgrias que se falan en territorios de Finlandia, Estonia, Curlandia e outras zonas veciñas de Rusia.

1. Relativo ou pertencente a Estonia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Estonia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo estoniano.

2. Individuo do pobo estoniano.

3. Pobo da familia finoúgria, que se estableceu na rexión oriental do Mar Báltico ao redor de 4000 a C.

Lingua finoúgria que se fala principalmente en Estonia e en colonias establecidas ao leste do lago Peipus, en Crimea, na rexión de Samara (Rusia), no Cáucaso, Siberia, Letonia e EE UU.

1. Relativo ou pertencente a Finlandia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Finlandia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo finés.

2. Individuo do pobo finés.

3. Pobos que se estableceron na costa báltica oriental, Finlandia e Carelia, a partir do Neolítico, procedentes das rexións centrais de Rusia, entre os que se estaban os finlandeses, os carelios, os estonianos, os livonios, os vepsios e os udmurtos.

finlandés.

Relativo ou pertencente ás linguas finoúgrias.

Familia de linguas urálicas, que se estende desde o Ártico ata os Balcáns, entre Escandinavia e os Urais, e que se divide en dous subgrupos: o fínico, que agrupa o saami ou lapón, livonio, estoniano, ingrio, vepsio, carelio, livvi, ludio, finlandés, mari, mordovino, komi e udmurto, e o subgrupo ugrio que inclúe o húngaro, ou maxiar, khanti e mansi.

Relativo ou pertencente ao pobo sármata.

Individuo do pobo sármata.

Pobo iránico procedente de Caucasia e da actual Ucraína, que se estableceu entre o Vístula e o Volga, e que se divide en estonianos, eslavos e xermánicos.

Relativo ou pertencente a Suecia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Suecia.

Lingua xermánica do subgrupo setentrional que se fala en Suecia, Finlandia, Estonia e EE UU.