"Escandinavia" (En toda a entrada)

Amosando 4 resultados de 4.

  • escandinavo -va
    Escoitar

      1. Relativo ou pertencente a Escandinavia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

      2. Natural ou habitante de Escandinavia.

    2. Pobo xermánico que se estableceu (s II a C) na Península Escandinava, en Islandia, en Xutlandia e nas illas que forman parte do territorio de Suecia, Noruega e Dinamarca na actualidade.

    3. linguas nórdicas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • finoúgrio -gria
    Escoitar

    1. Relativo ou pertencente ás linguas finoúgrias.

    2. Familia de linguas urálicas, que se estende desde o Ártico ata os Balcáns, entre Escandinavia e os Urais, e que se divide en dous subgrupos: o fínico, que agrupa o saami ou lapón, livonio, estoniano, ingrio, vepsio, carelio, livvi, ludio, finlandés, mari, mordovino, komi e udmurto, e o subgrupo ugrio que inclúe o húngaro, ou maxiar, khanti e mansi.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • lebre
    Escoitar

      1. Mamífero do xénero Lepus, da familia dos lepóridos, con patas e orellas bastante longas, tendo estas últimas os extremos negros.

      2. Lebre de cor parda amarela cunha zona branca no ventre. Presenta unha franxa clara distintiva na cara, entre os ollos e a parte inferior das meixelas. Atópase unicamente na Península Ibérica.

      3. A maior das lebres presentes na Península Ibérica, que chegou a medir 55,8 cm de corpo e pesar 4,4 Kg. Distribúese pola maior parte de Europa e parte de Asia, con excepción de Escandinavia, norte de Rusia e illas Británicas.

      4. Lebre de pelaxe parda, con tons amarelos no lombo, e branca no ventre. Posúe unha mancha branca na parte posterior das extremidades. Ten hábitos nocturnos e solitarios, e a súa alimentación consiste basicamente en poáceas. É un endemismo ibérico.

    2. Molusco gasterópodo, da familia dos aplísidos, de forma maciza e co dorso moi alto e con dous pregamentos dérmicos do manto que o recobren completamente xunto coa cuncha. Habita sobre rochas cubertas de algas das que se alimenta.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • vándalo -la
    Escoitar

      1. Relativo ou pertencente ao pobo vándalo.

      2. Individuo do pobo vándalo.

      3. Pobo xermánico, orixinario de Escandinavia. Belisario destruíu o seu reino e incorporou os territorios ao Imperio Romano de Oriente (534).

    2. Aplícase á persoa que realiza actos vandálicos. Tm s.

    VER O DETALLE DO TERMO