"Cis" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 857.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Forma sufixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘excisión’ ou ‘ablación cirúrxica’.
-
-
Relativo ou pertencente aos abacistas.
-
Partidario do ábaco como instrumento de cálculo.
-
-
-
Facer accesible aquilo que está pechado ou tapado, levantando, movendo ou extraendo aquilo que o pecha.
-
Estender as partes dalgunha cousa de xeito que se incremente o seu tamaño.
-
Accionar un dispositivo para poñer en marcha algo.
-
Dar comezo unha actividade, poñer en marcha un negocio.
-
Deixar ao descuberto algo, separando as partes que o pechan ou cobren.
-
Facer unha incisión no corpo dun animal no transcurso dunha intervención cirúrxica.
-
Ampliar as gretas que hai entre dúas táboas dunha embarcación de madeira para poder introducir a estopa.
-
Producirse unha fenda ou abertura.
-
Principiar algo as súas tarefas de xeito habitual.
-
Estenderse os pétalos e sépalos dunha flor que permanecían pechados no abrocho.
-
...
-
-
-
En relación a un punto sobre unha recta, distancia medida coa unidade escollida desde un punto, denominado orixe, ata o punto considerado.
-
En relación a un punto do plano, primeira das dúas coordenadas dese punto.
-
-
-
Acción de separar cortando.
-
Proceso fisiolóxico de separación de dúas estruturas vexetais debido á maduración ou á perda de funcionalidade, controlado pola acción de factores de crecemento.
-
-
-
Privarse de facer algunha cousa.
-
Evitar a participación en deliberacións, votacións e toma de decisións.
-
-
-
Haber ou ter en abundancia.
-
Amosar o acordo con algunha idea ou opinión empregando os argumentos precisos. OBS: Úsase coa preposición en.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Nun lugar impreciso e próximo á persoa que fala. OBS: Esta forma adoita alternar coa forma acó, aínda que nun sentido estrito acó expresa só movemento fronte a acá, que achega as nocións de movemento e repouso.
-
-
Relativo ou pertencente a Acacio de Constantinopla ou a Acacio de Cesárea.
-
eguidor das doutrinas de Acacio de Cesárea ou ao cisma acaciano.
-
Cisma (482-519) provocado polo patriarca Acacio de Constantinopla, quen instigou ao emperador Zenón á publicación do Henōtikōn, edicto de unión de tendencia monofisita que non foi aceptado polo papa Fiz III quen excomungou o patriarca e iniciou o cisma.
-
-
-
Normativa propia dunha academia ou dun académico.
-
Doutrina que propugna o seguimento do considerado academicamente correcto.
-
Aplicación ás obras de arte dun espírito formalista que substitúe a expresión espontánea pola corrección normativa.
-