"Campani" (En toda a entrada)

Pavillón da orella.

1. Cavidade do corpo dos vertebrados que conduce o sangue das veas e que o leva ao ventrículo.

2. Cada unha das dúas cavidades do corazón de moitos moluscos.

1. Apéndice foliáceo de forma semellante a unha orella.

2. Lóbulo foliar inferior campaniforme dalgunhas hepáticas.

Relativo ou pertencente aos  ausianos.

Individuo pertencente ao pobo ausoniano.

Pobo que na Idade do Ferro ocupaba o territorio da Península Itálica coñecido como Campania e o Lacio na rexión de Ausonia, e que é un dos constituíntes da denominada Cultura Apenínica.

Peza da armadura que cubría o brazo para protexelo.

Fita colocada arredor do brazo como sinal identificativo dalgunha cousa.

Placa de pedra ou óso, con dúas ou catro perforacións, que permiten fixala sobre o antebrazo para protexer da vibración da corda do arco que é característico dos enterramentos campaniformes e dos conxuntos do Calcolítico e do Bronce antigo.

Relativo ou pertencente a Cales, antiga cidade da Campania, actual Calvi Risorta.

Cerámica de vasos vernizados en negro e decorada con relevos, fabricada orixinariamente en Cales nos ss III e II a C.

1. Relativo ou pertencente á Campania.

2. Natural ou habitante de Campania.

1. Relativo ou pertencente ao Campaniano.

2. Quinto e último nivel do Cretáceo Superior, situado entre o Santoniano e o Maastrichtiano. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Cerámica romana de época republicana de textura lisa e verniz negro que utiliza como decoración os círculos de palmatorias estampadas e rodeadas dunha faixa de estrías ou de círculos brancos acompañados de flores estilizadas.

Que ten forma de campá.

Fenómeno asociado a uns tipos cerámicos incluídos na cultura do vaso campaniforme que se difundiu por Europa Occidental, Central e por varias illas do Mediterráneo e no litoral do N de África desde mediados do III milenio a C ata comezos do II milenio a C.

Tipo de cerámica característico do Calcolítico que lembra pola súa forma unha campá invertida e que presenta unha diversa.

Mestura de metais para facer campás.

Lugar onde se colocan as campás.

Relativo ou pertencente ao Maastrichtiano.

Sexto e último estrato e idade do Cretáceo Superior e do Mesozoico situado entre o Campaniano e o Daniano. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Relativo ou pertencente ao pobo osco ou á súa lingua.

Individuo do pobo osco.

Pobo que habitaba en Campania (Italia) cara á segunda metade do s V a C. Entraron en contacto cos romanos (341 a C), aos que se mantiveron fieis e, a finais do s II a C, a súa importancia política decaeu considerablemente.

ariedade lingüística italorrománica que falaba o pobo osco.