"Caín" (En toda a entrada)

Resultar agradable unha persoa.

Combinar ben algunha cousa.

Resultar axeitado ou apropiado a cada circunstancia concreta.

Sentar ben un adorno ou roupa a alguén.

Relativo ou pertencente a Bizkaia ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Bizkaia.

Dialecto do éuscaro.

1. Moverse unha cousa cunha traxectoria de arriba a abaixo a causa do seu propio peso.

2. Ir bater unha persoa ou cousa no chan ou noutra superficie que o deteña a causa dunha perda de equilibrio.

3. Separarse algunha cousa daquilo ao que estaba adherida ou suxeita.

4. Ceder á acción da gravidade un obxecto suspendido sen desprenderse nin chegar ao chan.

1. Coincidir un acontecemento cun período de tempo.

2. Coincidir un día do mes cun día da semana. OBS: Con este significado sempre vai seguido da preposición en.

Ter algunha cousa un resultado ou unha consecuencia dunha forma determinada. OBS: Emprégase frecuentemente cos adverbios ben e mal.

1. ...

Acción e efecto de caer.

1. Pendente dunha superficie cara a abaixo.

2. Desnivel brusco dunha corrente de auga a causa do desnivel do terreo que pode ser aproveitado como fonte de enerxía.

Diminución considerable do valor ou do prezo dalgunha cousa.

Falta ou acción reprobable na conduta dunha persoa.

Parte final dun período de tempo.

Cambio do tipo de goberno ou dominio.

Fenómeno de desaparición dun son ou dun grupo de sons sen influír na articulación dos sons veciños.

1. ...

Emitir sons de lamento, especialmente os animais.

Queixarse dolorosamente o can.

Relativo ou pertencente ao pobo dos caingangs.

Individuo do pobo indio dos caingangs.

Familia de tribos indias que se estende pola conca esquerda do río Paraná. Están moi relacionadas natural e lingüisticamente cos xe. Os brasileiros danlles o nome de coroados.

Relativo ou pertencente á seita dos cainitas.

Individuo que pertence á seita dos cainitas.

Seita aparecida no s II que veneraba aqueles personaxes que no Antigo Testamento eran repudiados por Deus, sobre todo Caín.