"Bretaña" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos bainings.

Individuo da tribo baining.

Tribo agrícola seminómade de Nova Bretaña, clasificada a miúdo entre os pigmeos de Malaisia a causa da baixa estatura (159 cm de media) dos seus individuos.

1. Relativo ou pertencente a Bretaña, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Bretaña.

1. Relativo ou pertencente aos bretóns.

2. Individuo do pobo bretón.

3. Pobo celta que emigrou de Inglaterra a Armórica (Bretaña) e que se dedicaba á agricultura, á pesca, ao comercio marítimo e á industria téxtil.

Lingua celta da rama britónica que se fala na Bretaña occidental. Deriva da lingua que se falaba en Gales e Cornualla e que foi levada no s VI a C á Bretaña francesa.

1. Raza de cabalo do tipo irlandés que ten dúas variantes: o cabalo de tiro pesado e o de tiro lixeiro.

2. ...

Relativo ou pertencente ás illas Británicas, a Gran Bretaña, ao Reino Unido, ao Imperio Británico ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante das illas Británicas, de Gran Bretaña ou do Reino Unido.

Relativo ou pertencente aos britanos.

Individuo pertencente ao pobo britano.

Rama britónica dos pobos celtas que, provenientes da Galia, invadiron a illa de Gran Bretaña na segunda metade do s VI a C. Introduciron a cultura de La Tène, propia da segunda Idade de Ferro.

1. Relativo ou pertencente a Inglaterra, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Inglaterra.

1. Relativo ou pertencente aos ingleses.

2. Individuo do pobo inglés.

3. Pobo formado nunha gran parte da illa de Gran Bretaña, que comprende a todos os naturais do antigo Reino de Inglaterra.

Lingua indoeuropea, xermánica sudoccidental, que se formou en Gran Bretaña despois da invasión das tribos xermánicas dos anglos. É a lingua estándar oficial en Reino Unido, nos seus dominios e en EE UU.

Relativo ou pertencente a unha illa.

Natural ou habitante dunha illa.

Escritura desenvolvida en Gran Bretaña e Irlanda na Idade Media, especialmente entre os ss VII e X, a partir das escrituras uncial e semiuncial, levadas desde o continente.

1. Relativo ou pertencente a Normandie, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Normandie.

1. Relativo ou pertencente ao pobo normando ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo normando.

3. Conxunto de pobos que procedían dos países escandinavos e que se estenderon por Europa desde o s VIII, como os varegos, os noruegueses e os daneses, que eran navegantes e aventureiros impulsados polo afán de riqueza e polo aumento de poboación.

ariedade da lingua de oíl que se estendeu polo NO de Francia. Na época da conquista normanda de Gran Bretaña (s XI) foi levada á illa, onde adoptou a denominación de anglonormando.