"Altai" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 18.

    1. Relativo ou pertencente a Altai, aos altaicos ou ás súas linguas.

    2. Individuo dun pobo turco que habita en Altai.

    3. Pobo turco de Siberia que habita a oblast’ autónoma de Gorno-Altai (Rusia), de tipo mongólico. OBS: Tamén se denomina calmuco montañés ou calmuco branco.

    4. Familia de linguas faladas en Asia Menor, Asia Central, Mongolia e Siberia, formada por tres grandes troncos: o turco, o mongol e o manchuriano.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos  azarís ou á súa lingua.

    2. Individuo do pobo azarí.

    3. Pobo de orixe turca instalado en Acerbaixán desde o s XIV, que habitan na parte baixa da conca do río Kura ata o mar Caspio e nas proximidades do Cáucaso.

    4. Lingua do grupo turcomano da familia altaica falada en Acerbaixán e no norte de Irán.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente á República dos Chuvaxos ou á súa lingua.

    2. Natural ou habitante da República dos Chuvaxos.

    3. Lingua altaica propia da República dos Chuvaxos.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Relativo ou pertencente a Corea, aos seus habitantes ou á súa lingua.

      2. Natural ou habitante de Corea.

      1. Relativo ou pertencente ao pobo coreano.

      2. Individuo do pobo coreano.

      3. Pobo que habita principalmente na península de Corea e na illa de Cheju.

    1. Lingua altaica que se fala na península de Corea e na illa de Cheju, en China e en Xapón.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao pobo gagauz.

    2. Individuo do pobo gagauz.

    3. Pobo de orixe turca que se estableceu no N do mar Caspio e no mar Negro, entre o Volga e o Danubio cara ao s XI. No s XIII formaron un estado independente sometido ao emperador bizantino e no s XV pasaron a formar parte do Imperio Otomán. As súas comunidades esténdense por Moldavia, Ucraína, Bulgaria e Romanía. Dedícanse á agricultura e á gandaría.

    4. Lingua altaica que fala o pobo gagauz, que emprega unha variante do alfabeto cirílico na escrita.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos heftalitas.

    2. Individuo da tribo heftalita.

    3. Tribo turco-mongólica orixinaria de Altai, en Asia Central.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Lingua altaica que se fala en Lituania, Ucraína, Crimea e Israel.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos kazakh ou á súa lingua.

    2. Individuo do pobo kazakh.

    3. Pobo turanio do grupo dos kirguiz que recibiu unha importante achega de elementos de orixe mongola.

    4. Lingua altaica, que se fala en Kazakhstán.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos kumikos ou á súa lingua.

    2. Individuo do pobo kumiko.

    3. Pobo indíxena do N do Cáucaso que habita fundamentalmente nas chairas do Daguestán, pero que se estende por Osetia do N, Turquía, Irán e Siria.

    4. Lingua altaica que se fala na Rusia europea e na Turquía asiática.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos manchús ou á súa lingua.

    2. Individuo do pobo manchú.

    3. Pobo que pertence á rama meridional dos tungús que habita principalmente na parte SL da península de Manchuria.

    4. Lingua altaica que se fala en Manchuria.

    VER O DETALLE DO TERMO