"Ade" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 17810.

  • Forma sufixada de orixe latina que aparece en substantivos derivados doutros substantivos expresando a idea de ‘conxunto’ ou ‘cantidade’ e, en adxectivos derivados de substantivos, a idea de ‘semellanza’, ‘pertenza’, ‘relación’ ou ‘causa’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma sufixada que se emprega na formación de palabras e que engade un matiz despectivo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma sufixada nominal que se emprega na formación de palabras co significado de ‘digno de’, ‘posibilidade de practicar ou sufrir unha acción’. OBS: Tamén se admite a forma -bel (pl -beis).

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Forma sufixada que se emprega na formación de palabras co significado de ‘calidade’, ‘condición’.

    2. Forma sufixada que se emprega na formación de palabras co significado de ‘aproximación’, ‘semellanza’.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Forma sufixada que se emprega na formación de palabras para indicar o lugar onde está ou se realiza unha actividade.

    2. Forma sufixada que se emprega na formación de nomes de país ou nación que derivan dos pobos que os habitan.

    3. Forma sufixada que se utiliza na formación de palabras que indican acción.

    4. Forma sufixada que se emprega na formación de palabras que designan actividade, profesión, dignidade ou xurisdición.

    5. Forma sufixada que se emprega na formación de palabras que indican multitude ou reunión.

    6. Forma sufixada que se emprega na formación de palabras que indican calidade, estado ou facultade.

    7. Forma sufixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘doenza’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma sufixada que se emprega na formación de palabras abstractas achegando un significado de ‘calidade’, ‘propiedade’ ou ‘estado’. OBS: Presenta a forma -dade tras <l> ou <n>.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Forma sufixada que se emprega na formación de palabras co significado de ‘conxunto’.

    2. Forma sufixada que se emprega na formación de palabras co significado ‘acción’, ‘efecto’.

    3. Forma sufixada que se emprega na formación de palabras co significado ‘aptitude’, ‘calidade’.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Forma sufixada que se emprega na formación de palabras co significado de ‘partidario ou derivado de algo’, ‘teoría’, ‘propiedade’, ‘afección’, ‘intoxicación’.

    2. Forma sufixada que designa calquera dos movementos ou tendencias da arte vangardista, definidas por unhas características propias e diferenciadas das demais.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma sufixada que, unida á raíz do nome dun elemento, indica que este se atopa en forma catiónica e que se consegue mediante a unión con máis protóns ou grupos positivos dos necesarios para dar unha unidade neutra.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Teorema segundo o que para un número ε pequeno, a probabilidade P de que a diferenza entre a frecuencia f do suceso favorable nunha serie de probas e a probabilidade p de que este feito sexa, en valor absoluto, superior a ε tende a cero ao aumentar indefinidamente o número de probas. OBS: Tamén se denomina lei débil dos números grandes.

    2. Teorema que establece que se y(x) é unha función real continua no intervalo pechado

    3. Teorema segundo o que, dado un campo vectorial A, para toda rexión do espazo de volume V que se limita por unha superficie S, cúmprese sempre que:


      FORMULA

                                                      
                                         ?? s A.dS = ??? v divA dV

      O primeiro termo da ecuación é o fluxo de A a través de S.

    4. Teorema que se basea no teorema da calor que constitúe o terceiro principio da termodinámica: ao cero absoluto de temperatura, a entropía dun corpo cristalino perfecto é nula.

    5. Teorema segundo o que os tres puntos de intersección dos lados opostos dun hexágono inscrito nunha cónica determinan unha recta denominada recta de Pascal.

    6. Teorema fundamental da xeometría segundo o que nun triángulo rectángulo a área do cadrado que ten por lado a hipotenusa é igual á suma das áreas dos cadrados que teñen por lado os catetos.

    7. Teorema segundo o que se f é unha función continua en todos os puntos dun intervalo pechado

    8. Teorema que establece que se tres rectas r, r e r que se cortan en O son interceptadas polas rectas paralelas S, S nos puntos A, A e A en S, e nos puntos B, B e B en S), cúmprense as seguintes relacións:






                                       OA___           OA___          OA’’_____
                                    ______ = ______ = ______ ;
                                       AB___          A’B’____         A’’B’’_____

                                       OA___           OB___        
                                    ______ = ______ .
                                       AA       ___           BB’____

    9. Teorema segundo o que se f(x) é unha función dunha variable real e derivable n veces, vén dado pola fórmula:









                    f(x)=f(a)+f’(a)(x-a)+  1__ 2! f’’(a)(x-a)2+...

                             ... +  1__n! f (n) (a)(x-a) n +R n + 1 a(x)
      onde R n (x) se coñece como resto.

    10. Teorema que afirma que a orde dun subgrupo divide a orde do grupo ao que pertence.

    VER O DETALLE DO TERMO