"Ade" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 17810.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Forma sufixada de orixe latina que aparece en substantivos derivados doutros substantivos expresando a idea de ‘conxunto’ ou ‘cantidade’ e, en adxectivos derivados de substantivos, a idea de ‘semellanza’, ‘pertenza’, ‘relación’ ou ‘causa’.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Forma sufixada que se emprega na formación de palabras e que engade un matiz despectivo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Forma sufixada nominal que se emprega na formación de palabras co significado de ‘digno de’, ‘posibilidade de practicar ou sufrir unha acción’. OBS: Tamén se admite a forma -bel (pl -beis).
-
-
Forma sufixada que se emprega na formación de palabras co significado de ‘calidade’, ‘condición’.
-
Forma sufixada que se emprega na formación de palabras co significado de ‘aproximación’, ‘semellanza’.
-
-
-
Forma sufixada que se emprega na formación de palabras para indicar o lugar onde está ou se realiza unha actividade.
-
Forma sufixada que se emprega na formación de nomes de país ou nación que derivan dos pobos que os habitan.
-
Forma sufixada que se utiliza na formación de palabras que indican acción.
-
Forma sufixada que se emprega na formación de palabras que designan actividade, profesión, dignidade ou xurisdición.
-
Forma sufixada que se emprega na formación de palabras que indican multitude ou reunión.
-
Forma sufixada que se emprega na formación de palabras que indican calidade, estado ou facultade.
-
Forma sufixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘doenza’.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Forma sufixada que se emprega na formación de palabras abstractas achegando un significado de ‘calidade’, ‘propiedade’ ou ‘estado’. OBS: Presenta a forma -dade tras <l> ou <n>.
-
-
Forma sufixada que se emprega na formación de palabras co significado de ‘conxunto’.
-
Forma sufixada que se emprega na formación de palabras co significado ‘acción’, ‘efecto’.
-
Forma sufixada que se emprega na formación de palabras co significado ‘aptitude’, ‘calidade’.
-
-
-
Forma sufixada que se emprega na formación de palabras co significado de ‘partidario ou derivado de algo’, ‘teoría’, ‘propiedade’, ‘afección’, ‘intoxicación’.
-
Forma sufixada que designa calquera dos movementos ou tendencias da arte vangardista, definidas por unhas características propias e diferenciadas das demais.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Forma sufixada que, unida á raíz do nome dun elemento, indica que este se atopa en forma catiónica e que se consegue mediante a unión con máis protóns ou grupos positivos dos necesarios para dar unha unidade neutra.
-
-
Teorema segundo o que para un número ε pequeno, a probabilidade P de que a diferenza entre a frecuencia f do suceso favorable nunha serie de probas e a probabilidade p de que este feito sexa, en valor absoluto, superior a ε tende a cero ao aumentar indefinidamente o número de probas. OBS: Tamén se denomina lei débil dos números grandes.
-
Teorema que establece que se y(x) é unha función real continua no intervalo pechado
-
Teorema segundo o que, dado un campo vectorial A, para toda rexión do espazo de volume V que se limita por unha superficie S, cúmprese sempre que:
FORMULA
?? s A.dS = ??? v divA dV
O primeiro termo da ecuación é o fluxo de A a través de S. -
Teorema que se basea no teorema da calor que constitúe o terceiro principio da termodinámica: ao cero absoluto de temperatura, a entropía dun corpo cristalino perfecto é nula.
-
Teorema segundo o que os tres puntos de intersección dos lados opostos dun hexágono inscrito nunha cónica determinan unha recta denominada recta de Pascal.
-
Teorema fundamental da xeometría segundo o que nun triángulo rectángulo a área do cadrado que ten por lado a hipotenusa é igual á suma das áreas dos cadrados que teñen por lado os catetos.
-
Teorema segundo o que se f é unha función continua en todos os puntos dun intervalo pechado
-
Teorema que establece que se tres rectas r, r e r que se cortan en O son interceptadas polas rectas paralelas S, S nos puntos A, A e A en S, e nos puntos B, B e B en S), cúmprense as seguintes relacións:
OA___ OA___ OA’’_____
______ = ______ = ______ ;
AB___ A’B’____ A’’B’’_____
OA___ OB___
______ = ______ .
AA ’ ___ BB’____ -
Teorema segundo o que se f(x) é unha función dunha variable real e derivable n veces, vén dado pola fórmula:
f(x)=f(a)+f’(a)(x-a)+ 1__ 2! f’’(a)(x-a)2+...
... + 1__n! f (n) (a)(x-a) n +R n + 1 a(x)
onde R n (x) se coñece como resto. -
Teorema que afirma que a orde dun subgrupo divide a orde do grupo ao que pertence.
-