"AID" (En toda a entrada)

Considerar separadamente un atributo ou unha calidade, illándoo co pensamento.

Non prestar interese a nada exterior para matinar só naquilo que se ten no pensamento.

Acción e efecto de abusar.

Aquilo que é abusivo.

1. Acción de facer uso dun poder ou obxecto máis alá do que se considera lícito.

2. Extralimitación dunha autoridade no uso das súas atribucións.

3. Acto ilícito polo que o autor se aproveita das facilidades que unha relación de lealdade comporta.

4. Acto ou omisión que sobrepasa os límites normais do exercicio dun dereito, con dano para un terceiro.

5. Uso de medios físicos de ataque excesivos e desiguais que debilitan a defensa da víctima.

agresión sexual.

Resultar agradable unha persoa.

Combinar ben algunha cousa.

Resultar axeitado ou apropiado a cada circunstancia concreta.

Sentar ben un adorno ou roupa a alguén.

Conxunto de familias, entre os pastores do norte de África, gobernadas por un caide que posúen costumes e intereses comúns.

Conxunto de tendas dispostas en forma de círculo, propio dos pastores do norte de África.

Tratar a alguén con demostracións de afecto e de reverencia por interese propio.

Alentar en alguén o orgullo e a vaidade.

1. Relativo ou pertencente ao pobo ainu ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo ainu.

3. Pobo de Asia oriental que habita en diversas illas setentrionais de Xapón.

4. Lingua que fala o pobo ainu. As investigacións toponímicas evidenciaron que era a lingua autóctona do arquipélago xaponés ata a chegada dos grupos continentais.

Grupo humano leucodermo que se localiza na parte meridional da illa de Sakhalin e setentrional da illa de Hokkaido. A orixe desta raza aínda non é segura; trátase dun grupo leucodermo illado en medio de grupos xantodermos. Os datos arqueolóxicos permiten remontar a historia dos ainu a uns 12.000 anos como mínimo, aínda que non permiten resolver a cuestión das orixes.

1. Persoa que nun centro penitenciario ou prisión preventiva ten ao seu cargo a custodia e seguridade dos presos e a organización do réxime do centro.

2. Funcionario que nas alfándegas ten a misión de gardar e conservar as mercadorías dos almacéns para a percepción do imposto do timbre do estado.

1. Gobernador árabe dunha provincia ou cidade.

2. Castelán ou gobernador dun castelo.

Persoa que, nos ss XIV e XV, nalgúns territorios de réxime señorial ou real, velaba polo cumprimento das ordenanzas de pesca.