"2" (En toda a entrada)

Teorema segundo o que para un número ε pequeno, a probabilidade P de que a diferenza entre a frecuencia f do suceso favorable nunha serie de probas e a probabilidade p de que este feito sexa, en valor absoluto, superior a ε tende a cero ao aumentar indefinidamente o número de probas. OBS: Tamén se denomina lei débil dos números grandes.

Teorema que establece que se y(x) é unha función real continua no intervalo pechado

Teorema segundo o que, dado un campo vectorial A, para toda rexión do espazo de volume V que se limita por unha superficie S, cúmprese sempre que:


FORMULA

                                                
                                   ?? s A.dS = ??? v divA dV

O primeiro termo da ecuación é o fluxo de A a través de S.

Teorema que se basea no teorema da calor que constitúe o terceiro principio da termodinámica: ao cero absoluto de temperatura, a entropía dun corpo cristalino perfecto é nula.

Teorema segundo o que os tres puntos de intersección dos lados opostos dun hexágono inscrito nunha cónica determinan unha recta denominada recta de Pascal.

Teorema fundamental da xeometría segundo o que nun triángulo rectángulo a área do cadrado que ten por lado a hipotenusa é igual á suma das áreas dos cadrados que teñen por lado os catetos.

Teorema segundo o que se f é unha función continua en todos os puntos dun intervalo pechado

Teorema que establece que se tres rectas r, r e r que se cortan en O son interceptadas polas rectas paralelas S, S nos puntos A, A e A en S, e nos puntos B, B e B en S), cúmprense as seguintes relacións:






                                 OA___           OA___          OA’’_____
                              ______ = ______ = ______ ;
                                 AB___          A’B’____         A’’B’’_____

                                 OA___           OB___        
                              ______ = ______ .
                                 AA     ’  ___           BB’____

Teorema segundo o que se f(x) é unha función dunha variable real e derivable n veces, vén dado pola fórmula:









              f(x)=f(a)+f’(a)(x-a)+  1__ 2! f’’(a)(x-a)2+...

                       ... +  1__n! f (n) (a)(x-a) n +R n + 1 a(x)
onde R n (x) se coñece como resto.

Teorema que afirma que a orde dun subgrupo divide a orde do grupo ao que pertence.