"franc" (En toda a entrada)

1. Relixioso que pertence a certas ordes, especialmente ás mendicantes.

2. Frade que se dedica ao servizo do altar e do coro, pero non á predicación e o ensino.

3. Frade que non ten ordes sagradas e adoita facer servizos inferiores.

4. Franciscano menor.

5. Nome que recibían antigamente os monxes bieitos.

Grumo que se fai na papa cando non se desfai a fariña.

Relativo ou pertencente a Francia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Francia.

Lingua románica occidental, que pertence ao dominio galorrománico, idioma oficial de Francia, Bélxica, Suíza, Mónaco, Luxemburgo, e de territorios colonizados por Francia como Québec, Haití, Polinesia Francesa, Cambodia, Senegal e Camerún.

Invasión realizada polos franceses en España en 1808.

Dito ou feito propio dos franceses.

Xiro ou modo de falar propio propio e característico da lingua francesa.

ocábulo ou xiro da lingua francesa usado noutra lingua.

Emprego de vocábulos ou xiros franceses noutra lingua.

Relativo ou pertencente ao fráncico.

Lingua do xermánico occidental falada polos francos.

Relativo ou pertencente a san Francisco de Asís e aos relixiosos que seguen a súa regra.

1. Membro da orde mendicante fundada por san Francisco de Asís en 1208.

2. Congregación relixiosa que se declara herdeira da orde mendicante fundada por san Francisco de Asís, a orde dos Irmáns Menores (Ordo Fratrum Minorum).

3. Liña do pensamento filosófico teolóxico propia dos franciscanos durante a Idade Media que, próxima ao agostinismo, se opuxo ao tomismo.