"Tel" (En toda a entrada)

Artrópodo da orde Araneae, que pertence á clase dos arácnidos. Distínguense doutros arácnidos pola presenza dun pedicelo que une o prosoma co opistoma. A maioría presentan oito ollos e teñen os quelíceros conectados a través de condutos a glándulas secretoras de veleno. No opistosoma sitúanse catro pares de fieiras, onde desembocan as glándulas da seda. Son carnívoras.

Peixe, da familia dos traquínidos, de corpo alongado que presenta de 4 a 7 raios espiñentos provistos de glándulas.

1. Crustáceo decápodo, da familia dos galateidos, de abdome ben desenvolvido e flexionado debaixo do tórax. Son de cor vermella con liñas azuis transversais.

2. Nome de diversos crustáceos decápodos braquiúros, particularmente dos xéneros Inachus e Macropodia.

Conexión feita cos extremos de todos os cables que entran nunha estación eléctrica distribuidora para deixar fóra de circuíto a árbore de transmisión, a estrutura e o cadro de mandos.

1. Conxunto de cordas ou de pequenos cabos que saen dun mesmo punto en direccións diverxentes.

2. Peza de madeira que evita que se enrede a vela cos cabos que guarnecen os paus.

ácaro. 

...

Caixa de madeira rectangular con tapadeira, onde se garda a roupa, o gran dos cereais ou calquera produto de consumo doméstico.

Lugar onde se gardan os cartos.

Parte do corpo delimitada polo costeleiro. OBS: Tamén se denomina arca do peito.

anta.

Fornos accesorios que, nos antigos fornos de vidro rodeaban o forno de fusión e que se quentaban coa calor perdida por estes.

1. Cofre de madeira construído por Moisés ao pé do Sinaí destinado a conter as Táboas da Lei cos mandamentos de Deus ao pobo de Israel.

2. Navío que construíu Noé por mandato divino para poder salvarse do Diluvio Universal coa súa familia e cunha parella de animais de cada especie.

1. Porción dunha curva.

2. Lugar xeométrico dos puntos P do plano polos que as semirrectas PA PB que os unen aos extremos AB dun determinado segmento AB = l, forman todas un mesmo ángulo dado α.

3. Arcos pertencentes a circunferencias concéntricas.

4. Designación das funcións inversas das funcións circulares: arcoseno, arcocoseno, arcotanxente e arcocotanxente.

1. Formación anatómica, natural ou patolóxica, do organismo en forma de arco.

2. Arco formado por dúas rectas que se cortan no vértice.

3. Óso da meixela que é o punto de articulación do maxilar inferior.

4. Relevo óseo situado por riba das órbitas oculares.

...

Poñer pexas a un animal, especialmente á vaca para que non dea couces ao muxila.

Pechar unha portela co arroxo.

Relativo ou pertencente a Aristóteles e á súa filosofía.

Que segue as teorías de Aristóteles. Tm s.

Conxunto de pezas de madeira, ferro ou outro material que forman a estrutura que serve de soporte a algo.

Conxunto de elementos que sosteñen o tellado dunha constrción.

Estrutura de madeira que permite encher de material de construción os seus ocos para construír un muro ou parede.

Espira, voluta ou anel do capitel dórico.

Forma xenérica que se usa para designar diferentes aparatos astronómicos, formados por un, dous ou máis círculos, e que foron usados antigamente para efectuar observacións.

Tipo de anel dalgúns cogomelos situado na parte superior do pé, preto do sombreiro.