"Pea" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 247.

    1. Institución colectiva, de carácter público ou privado, onde se instrúe ou educa.

    2. Escola que aplica métodos de pedagoxía activa.

    3. Escola primaria que, en diversas nacións europeas e desde mediados do s XIX, contemplaba o ensino da agricultura como un dos compoñentes do seu plano de estudos.

    4. Escola creada pola Igrexa para preparar, en principio, o clero; funcionaron desde o s IV ata a creación das universidades.

    5. Escola onde a tarefa de instrución e educación está condicionada por unha determinada confesión relixiosa.

    6. Sección dependente dos conservatorios de música que tiña como obxectivo a formación de actores.

    7. Escola ideada por Pavel P. Blonskij que uniu o método educativo baseado na natureza coas ciencias sociais e naturais, co traballo industrial e coas manifestacións literarias e artísticas; incorporou a escola á organización económica e social.

    8. Escola que, a diferenza da escola unitaria, desenvolve o ensino por graos en distintas aulas, cada unha co seu profesor correspondente.

    9. Centro escolar que admite alumnos ata os seis anos.

    10. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. -romanos, seguidores do rito oriental.

    2. Relativo ou pertencente aos pobos eslavos ou ás súas linguas.

    3. Natural ou habitante dos pobos eslavos.

    4. Grupo de pobos de lingua indoeuropea que habitan o territorio comprendido entre os ríos Oder e Volga e desde o mar Báltico ata os Cárpatos, e que se estenden polo N de Asia ata o Pacífico.

      1. Fonte común primitiva das linguas eslavas. As formas máis coñecidas son o antigo eslavo e o antigo búlgaro.

      2. Lingua literaria eslava baseada orixinariamente nos dialectos eslavos do S de Bulgaria e Macedonia, aos que se engadiron trazos lingüísticos propios do eslavo occidental. Mantense como lingua litúrxica nalgunhas igrexas ortodoxas e nos ritos dos eslavos católico-

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Proceso de elaboración do liño que consiste en golpear os feixes coa espadela para eliminar as fibras defectuosas.

    2. Instrumento de madeira en forma de macheta que xunto co espadeleiro, serve para espadelar o liño.

    3. Peza do tear, constituída por unha serie de furados, que evita que os fíos se enguedellen.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Lingua auxiliar internacional creada en 1887 por Ludwik Lejzer Zamenhof, autor dun manual que asinou co pseudónimo de Doktoro Esperanto (Doutor Esperanzado), caracterizada por presenta un léxico moi reducido, baseado nas linguas europeas máis estendidas, e unha grámatica moi simple.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Rama da musicoloxía que estuda a música primitiva e tradicional de todo o mundo e a música culta das civilizacións non europeas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Descrición dos costumes e trazos morais de alguén.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao pobo etrusco, aos seus habitantes ou á súa lingua.

    2. Individuo do pobo etrusco.

    3. Pobo formado e desenvolvido na rexión de Etruria entre os ss VIII e I a C.

    4. Lingua preindoeuropea extinta que procedía probablemente dunha fusión de elementos autóctonos e asiáticos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Unidade monetaria única da Unión Económica e Monetaria Europea, que entrou en vigor o 1 de xaneiro de 1999.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Forma prefixada que se emprega na formación de palabras co significado de ‘relativo ou pertencente á Unión Europea’.

    2. Forma prefixada que se emprega na formación de palabras co significado de ‘europeo’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Tendencia que considera a Europa como protagonista da historia e centro da civilización, e utiliza as manifestacións culturais europeas como parámetros para medir o grao de civilización das demais culturas.

    VER O DETALLE DO TERMO