"Pop" (En toda a entrada)

Lugar situado na popa dun barco pesqueiro que ocupa o temoneiro.

Utensilio con forma de cesto, feito de distintos materiais, que se lles pon aos animais no fociño para que non traben.

Tipo de cesto feito de esparto, vimbios ou madeira.

Acto electoral constituído polas reunións e actas electorais.

Asemblea popular romana, da época da República, que xunto co Senado e cos maxistrados eran os elementos fundamentais do poder republicano.

Composición breve que serve de letra a unha cantiga popular ou outra que a remeda. Corresponde a unha combinación de catro versos octosílabos, con rima asonante nos versos pares e sen rima nos impares.

Composición de oito versos octosílabos distribuídos en dúas semiestrofas de catro versos, con catro rimas consonantes diferentes cruzadas ou abrazadas. Procede, posiblemente, da lírica galego-portuguesa.

Estrofa de rima consonante que na Idade Media substituíu á caderna vía e que posteriormente foi relegada polo auxe dos hendecasílabos, da oitava real e do soneto. Consta de oito versos de arte maior, polo común dodecasílabos, con dúas ou tres rimas consonantes diferentes, cruzadas ou abrazadas e organizadas de catro en catro. Os versos cuarto e quinto adoitan rimar entre eles. Algúns teóricos afirman que a súa orixe está na poesía medieval galego-portuguesa. Empregouse con asiduidade na lírica culta castelá do s XV.

Estrofa formada, polo común, por oito versos octosílabos, con tres rimas consonantes diferentes cruzadas ou abrazadas. Foi habitual na poesía popular ata a segunda metade do s XV.

Estrofa que consta de seis versos, catro octosílabos e dous pés crebados tetrasílabos, isto é, que se organiza en dous tercetos octosílabos simétricos rematados cada un deles nun cuarto verso tetrasílabo. Ten rima consonante. OBS: Tamén se denomina dobre sextilla, copla manriqueña ou copla de Jorge Manrique.

Molde métrico que pode ter de sete a doce octosílabos e un número variable de rimas, con ou sen enlace entre as dúas semiestrofas. Procede da poesía occitana medieval e seguiu empregándose ata o Século de Ouro español.

Estrofa de dez versos octosílabos consonantes distribuídos en dúas semiestrofas de cinco versos con rimas diferentes, proliferou nos cancioneiros casteláns dos ss XV e XVI. OBS: Tamén se denomina décima falsa, estancia real ou quintilla dobre.

1. Conxunto de fíos retorcidos e unidos entre si para formar un fío máis groso.

2. Xogo no que dúas persoas collen cada un dos extremos dunha corda, que moven de forma que esta describa un arco para que unha ou varias persoas poidan saltar no medio da mesma.

Fío cilíndrico de diferentes materiais, que nos instrumentos de corda produce o son cando vibra.

Resorte que pon en funcionamento algún mecanismo.

1. Estrutura membranosa alongada e de forma cilíndrica coma os tendóns, os nervios ou os ligamentos.

2. notocorda.

3. Repregamento da mucosa da larinxe disposto en sentido anteroposterior, que ao vibrar produce a voz.

Segmento da recta que une dous puntos de calquera curva ou superficie curvada.

...

Corda delgada e de pouca lonxitude.

Graxa pegada ás tripas dos animais.

Denominación popular que reciben algunhas especies de plantas herbáceas do xénero Polygonum.