"Arce" (En toda a entrada)

Cada un dos membros dun colexio xurídico-sacerdotal que, na Antiga Roma, controlaban o culto, as obrigas relixiosas e o calendario antes da reforma de César.

1. Bispo ou arcebispo.

2. Bispo de Roma que, desde o s V, é o título honorífico e a designación oficial do papa. OBS: Adóitase empregar cos adxectivos sumo, soberano ou romano, xeralmente escrito en maiúscula.

antaxe que algo ten respecto doutras cousas da súa especie.

1. Título honorífico vinculado a unha sé arcebispal que comporta unha preeminencia sobre os metropolitanos ou bispos dun estado ou rexión.

2. Autoridade de Pedro no seo do colexio apostólico, transmitidas aos seus sucesores na sé de Roma.

Acción e efecto de prender.

Lugar onde se está preso.

1. Pena de privación de liberdade por un tempo determinado.

2. Prisión en que cada preso está cerrado nunha cela ou apartamento separado.

3. Privación de liberdade do procesado durante a tramitación da causa.

Aquilo que impide ou dificulta o movemento.

1. Calidade de propio.

2. Calidade ou característica propia dunha cousa.

1. Dereito de gozar e dispor dunha cousa, sen máis limitacións que as que están establecidas nas leis.

2. Cousa posuída, especialmente se é inmoble.

3. Dereito que ten o creador de procedementos, modelos ou debuxos industriais e o que o patenta para explotalos de forma exclusiva.

4. Conxunto de facultades que a lei lle concede ao autor dunha obra, en canto ao poder exclusivo que ten sobre ela.

Calidade que pode ser afirmada como propia de diversos suxeitos e predicada necesariamente deles.

1. Unidade administrativa territorial de primeiro grao propia de moitos estados.

2. Territorio sometido á xurisdición dun maxistrado romano na Antiga Roma, que correspondía aos termos xenéricos de rexión, nación.

3. Conxunto de mosteiros ou conventos de cada unha das ordes relixiosas que ocupan un territorio e que dependen dun mesmo superior ou provincial.

4. Circunscrición territorial máis ampla das circunscricións eclesiásticas, constituída por un grupo de dioceses, territorialmente contiguas, e administrada por un arcebispo ou metropolitano.

5. Circunscrición territorial propia de ordes e congregacións relixiosas, máis grandes ca as divisións administrativas dos estados.

División fitoxeográfica inferior á rexión, en que abundan os endemismos a escala de xénero e especie.

Rexión natural onde as rochas correspondentes a determinados ciclos de actividade ígnea se caracterizan individual e colectivamente pola súa composición química e mineralóxica, pola súa textura e estrutura, pola xénese, polas alteracións e por todo aquilo que indique comunidade de orixe e analoxía de evolución.