"Muni" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 760.

    1. Plataforma feita con terra sobreposta que se emprega para encher un desnivel.

    2. Pendente pronunciada situada nas beiras dunha vía de comunicación.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Membrana do oído dos cordados.

      2. Órgano fonorreceptor dalgúns insectos formado por unha membrana que comunica co exterior e co remate dunha traquea.

      1. Frontón, na Antigüidade clásica.

      2. Espazo semicircular que constitúe a parte superior dun pórtico románico ou gótico.

      3. Espazo análogo, sen ornamentación escultórica, colocado como elemento decorativo na parte superior de portas e ventás, durante o Renacemento e o Barroco.

    1. Espazo que hai entre a volta e a imposta nunha ponte con arcos ou nunha obra pequena de paso.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Método que segundo os espiritistas empregan os espíritos para comunicarse por medio de golpes a través das patas dunha mesa xiratoria.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Libro de pergamiño onde estaban copiados os privilexios e as pertenzas das igrexas, concellos e comunidades.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Tubo que comunica a boca co esófago.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que transita ou vai por un lugar. Tm s.

      1. Que está de paso por un lugar. Tm s.

      2. Que se atopa accidentalmente nun termo municipal en que non está empadroado. Tm s.

    2. Que é algo transitorio.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de transmitir.

    2. condutibilidade.

    3. Conxunto de pezas que serven para comunicar o movemento dun elemento mecánico ou varios deles, a outro ou outros.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Pequena abertura ou porta que se abre no piso ou no teito para comunicar unha dependencia con outra.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de trasladar ou trasladarse.

    2. Comunicación a algunha das partes litigantes dos escritos e pretensións da outra ou as outras partes.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Conxunto de persoas que teñen que xulgar e administrar xustiza.

      2. Conxunto de funcionarios que constitúen o órgano estatal encargado de velar pola garantía de orde xurídica.

      3. Lugar destinado aos xuíces para administrar a xustiza e pronunciar sentenzas.

      4. Aparato xudicial.

      5. Organismo colexiado que se encarga de administrar o mecanismo de defensa e garantía da Constitución que resolve os problemas que presenta o cumprimento das normas. Ten xurisdicción sobre todo o territorio español e competencia exclusiva para coñecer dos recursos de inconstitucionalidade, dos de amparo e dos conflitos de competencia.

      6. Órgano supremo do estado español fiscalizador das contas e da xestión económica do estado e de toda a actividade económica e financeira do sector público. Depende directamente da Cortes Xerais e ten xurisdición en todo o territorio estatal.

      7. Órgano xurisdicional de máis alto grao dos que existen en Galicia e con sede na Coruña, perante o que se esgotan, con algunhas excepcións, os preitos comezados no territorio da Comunidade Autónoma.

      8. Organo xurisdiccional superior, salvo en materias de garantías constitucionais, con sede en Madrid (1812). Ten xurisdición sobre todo o territorio do estado e resolve os recursos de casación.

    1. Presbiterio nas basílicas paleocristiás situado na ábsida, normalmente elevado, onde sentaban o bispo e os presbíteros.

    VER O DETALLE DO TERMO