"nente" (En toda a entrada)

Calidade de continental.

Efecto que sobre o clima exercen as masas continentais, especialmente no interior dos continentes da zona temperada e que se caracteriza por unha gran sequidade e unha enorme oscilación térmica.

Que practica a continencia.

Que contén outra cousa dentro de si. Tm s m.

1. Cada unha das grandes extensións de terra emerxida. Os continentes son Europa, Asia, África, América, Oceanía e A Antártida.

Contracción permanente, involuntaria e non reversible, dun ou máis grupos musculares, que mantén a zona respectiva nunha posición viciosa.

Estreitamento do fuste dunha columna na súa parte superior.

Noiro do foso dunha fortificación permanente oposto á escarpa.

Diminución progresiva da espesura dun muro que ten a cara externa vertical.

Combinación de circunstancias propicia para levar a cabo algo.

1. Combinación fortuíta de circunstancias que se dan nun momento concreto e que afectan a un sector determinado.

2. Conxunto dos compoñentes, permanentes e accidentais, da vida económica, que permiten coñecer a situación financeira nun momento determinado.

Oficial superior que ten o grao máis elevado nos exércitos de terra e aire, por riba do tenente coronel.

Cargo militar da armada semellante ao do exército de terra que se corresponde co de capitán de navío.

Mando superior de determinados corpos dos antigos exércitos de Francia e España.

1. Asociación de persoas ligadas entre elas por unha comunidade de regras, de obrigas ou de privilexios.

2. Entidade de interese público constituída pola asociación permanente e obrigatoria de persoas físicas e xurídicas para a administración e defensa dos seus intereses.

3. Conxunto dos edís dun concello.

Retrato de grupo característico da pintura dos Países Baixos.

Relación recíproca ou mutua entre dúas ou máis cousas ou unhas con outras.

Grao de interdependencia entre diversas variables.

1. Fenómeno fonolóxico segundo o que se vinculan dúas ou máis entidades fonemáticas en relación cun determinado trazo pertinente.

2. Interrelación que se dá entre dous ou máis elementos dunha oración: a existencia dun condiciona a do outro.

3. consecutio temporum.

Figura retórica de repetición que consiste na correspondencia sintáctica ou semántica entre os membros de dous ou máis conxuntos de elementos dispostos de maneira similar.

Relación entre os estratos, que pode ser litostratigráfica, baseada na composición petrográfica e na posición estratigráfica dunha unidade, e biostratigráfica, baseada na existencia de fósiles correlativos.