"Ulm" (En toda a entrada)

1. Retracción anormal das paredes dun órgano baleiro.

2. Perda do ton das paredes dos vasos sanguíneos pequenos no curso dunha insuficiencia circulatoria aguda.

3. Retracción total ou parcial do pulmón.

1. Paralización transitoria dunha actividade calquera.

2. Destrución dalgunha cousa.

Contracción da materia dun obxecto celeste, e o correspondente aumento da súa densidade.

Que está formado por diversos elementos.

Que é difícil de solucionar ou entender pola súa complicación.

1. Conxunto de establecementos agrupados nunha zona determinada e cunha coordinación común.

2. Conxunto de industrias agrupadas nunha zona determinada.

1. Conxunto de tendencias inconscientes que determinan as actividades e o comportamento do individuo.

2. Calquera preocupación máis ou menos obsesiva provocada polos propios defectos físicos, frustracións ou outras carencias.

Composto químico que contén un átomo ou un ión central, xeralmente dun metal de transición, aceptador de electróns, rodeado dun grupo de ións ou de moléculas (ligandos), doadores de electróns.

Conxunto de asociacións que acostuma ter categoría de biocenose.

...

Acción e efecto de constrinxir, especialmente apertando ou oprimindo algunha cousa.

1. Parte fixa do cromosoma metafásico en que non hai enrolamento en hélice do ADN.

2. centrómero.

Estreitamento dalgunha das partes da boca ou do colo durante a produción de sons da fala que restrinxe o paso do aire espirado desde os pulmóns.

Relativo ou pertencente aos coptos ou á lingua copta.

Individuo da comunidade copta.

Comunidade minoritaria de Exipto, caracterizada orixinariamente pola práctica do cristianismo monofisita pero, coa lenta adopción da relixión musulmá, pasou a denominar os cristiáns exipcios.

1. Lingua camítica derivada do antigo exipcio. Posúe un alfabeto propio. Segundo os documentos escritos coñecidos, divídese en distintos dialectos, correspondentes ás diferentes rexións de Exipto. A comunidade cristiá copta fala árabe e o uso da lingua copta é unicamente ritual.

2. Alfabeto propio da lingua copta que adoptou o alfabeto grego e mais algunhas letras deformadas da escritura demótica.

3. Igrexa autóctona de Exipto, herdeira da tradición que tivo como centro Alexandría e constituída formalmente tras o Concilio de Calcedonia (451).

Cada un dos pulmóns dun animal.

Conxunto das vísceras dun animal.

1. Músculo que constitúe o órgano motor do aparato circulatorio dos vertebrados e de moitos invertebrados, que nos seres humanos aparece situado na parte esquerda da cavidade do peito.

2. Aparato que serve para establecer unha circulación extracorpórea, empregado en intervencións cirúrxicas nas que se precisa poder acceder ao corazón mentres este permanece sen funcionar.

Figura que presenta a forma dese órgano.

1. Órgano considerado como sede dos sentimentos.

2. Órgano considerado como sede da coraxe.

Parte central ou esencial dunha cousa.

1. Un dos catro paus das cartas francesas, que leva gravados corazóns.

2. ...

1. Elemento arquitectónico saínte, polo xeral horizontal e con moldura, que coroa un edificio. Adquiriu unha grande importancia na arquitectura grega, ao ser un dos elementos que formaba o entaboamento.

2. Moldura metálica ou pétrea colocada de xeito vertical respecto ao beirado para desviar a auga da súa parte inferior.

3. Cornixa que rodea todo o edificio e que marca a división dos pisos.

Moldura que culmina un moble, un pedestal ou outra cousa.

Parte rochosa dunha montaña ou dunha costa esgrevia que sobresae por causa da litoloxía diferencial.

1. Óso plano e arqueado que forma as paredes da cavidade torácica e que serven para protexer os pulmóns e o corazón.

2. Costela inferior e máis pequena do costelar.

Óso de certos animais coa carne pegada, que se toma como alimento.

1. Calquera peza con forma similar a unha costela do corpo.

2. Cada unha das tiras que constitúen as canizas do carro.

3. Elemento estrutural das superficies de sustentación e de mando dunha aeronave, que fai de soporte do revestimento.

4. caderna.

Prominencia elevada e alongada que resalta na superficie de froitos e follas.

Que crepita.

Aplícase aos estertores húmidos pulmonares que se producen ao inspirar.

Relativo ou pertencente ao cristianismo.

1. Que profesa a fe en Xesús Cristo. Tm s.

2. Nome co que se designaba na Península Ibérica desde finais da Idade Media os cristiáns puros, fillos de cristiáns.

3. Nome co que se designaba na Península Ibérica desde finais da Idade Media os xudeus e musulmáns convertidos ao cristianismo.

Calquera persoa. Tm col.