"ECU" (En toda a entrada)

1. Carreira, dignidade e atribución de almirante.

2. Territorio onde un almirante exerce as súas funcións.

Organismo ou consello superior que nalgúns estados exerce altas funcións consultivas, executivas e en ocasións de alta xustiza en tarefas relacionadas coa mariña.

Poñer almofada ou almofadas.

Cubrir ou forrar algunha cousa cun material mol, recubríndoo despois con outro material.

Relativo ou pertencente aos Alpes ou ás montañas elevadas.

1. Relativo ou pertencente ao grupo humano alpino ou aos individuos que o compoñen.

2. Individuo do grupo humano alpino.

3. Grupo humano leucodermo, do subgrupo braquicéfalo, que se localiza en Europa Central e Francia.

Relativo ou pertencente ao piso alpino.

Conxuntos montañosos erguidos durante o ciclo oroxénico alpino.

Ciclo oroxénico que abrangue os movementos oroxénicos producidos ao longo dos últimos 225 millóns de anos da historia da Terra, durante as eras Secundaria e Terciaria.

Estilo tectónico baseado nun manto de corremento, encabalgamentos e dobramentos.

Piso propio das altas montañas caracterizado polo predominio dos prados e a ausencia de árbores.

Acción e efecto de alterar ou de alterarse.

ariación na perspectiva focalizadora dun texto narrativo que non afecta á coherencia interna e externa do relato.

ariación do asentamento dun buque como consecuencia de cargar ou trasladar un peso.

Efecto de modificar nun ou dous semitóns a altura dunha nota verbo da súa entoación na tonalidade de base.

Transformación das rochas próximas á superficie, pola acción de axentes exteriores meteóricos.

Acción e efecto de alternar dúas ou máis cousas.

1. División ou repartimento dos terreos dunha explotación en tantas partes equivalentes como anos previstos para a sucesión de cultivos escollida como a máis conveniente.

2. Alternancia practicada cando por calquera circunstancia hai que desistir do cultivo que correspondería segundo a alternancia prefixada.

3. Alternancia, propia das explotacións moi intensivas, practicada cando as condicións do momento son as únicas que sinalan os cultivos a facer, sen regra fixa.

1. Disposición de cada unha das pezas dun verticilo nos espazos existentes entre as pezas do verticilo inmediato.

2. Lei pola que as follas ou pezas florais de dous verticilos consecutivos alternan entre eles.

Fenómeno polo que o ciclo biolóxico completo dunha especie comprende dúas xeracións, unha sexual e outra asexual.

Acción e efecto de alternar nunha formación estratigráfica diversas capas que se repiten sucesivamente.

...

Recurso métrico propio da lírica trobadoresca que consiste en manter as mesmas rimas da primeira estrofa en todas as demais como acontecía nas cobras unisonantes provenzais.

Parte da topografía que se ocupa de medir as alturas, referidas a un plano de comparación.

Conxunto de signos que nos mapas representan o relevo do terreo.