"Pin" (En toda a entrada)

Movemento relixioso que xurdiu en Grecia na época arcaica e que floreceu, particularmente, durante os ss VI-V a C. Afirmaba a orixe e a natureza divinas da alma humana e que esta se atopaba presa no corpo.

oz inventada polo poeta G. Apollinaire que expresa o que suxire a pintura construída sen referencia ningunha á figuración, só como unha exaltación da luz e o dinamismo das cores.

1. Relativo ou pertencente á orixe dunha cousa.

2. Que é a orixe ou fonte dalgunha cousa copiada ou reproducida.

3. Estado ou situación existencial que moitas relixións supoñen como a propia da humanidade na súa orixe, en contraposición ao seu estado actual.

4. Graza propia do home no estado orixinal, con anterioridade ao pecado orixinal.

1. Que se aparta do común ou do coñecido. Tm s, referido a persoa.

2. Que non imita a outros elementos da súa categoría.

3. Aplícase a calquera obra artística, literaria ou documental feita polo autor, que non sexa copia, imitación nin tradución doutra.

1. ...

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘recto’, ‘dereito’, ‘correcto’ ou ‘regular’.

1. Forma prefixada que, anteposta ao nome dun derivado bencénico disubstituído, indica que os dous substituíntes están unidos a átomos de carbono veciños. Represéntase por o-.

2. Forma prefixada que, anteposta ao nome dun oxoácido, indica a súa forma máis hidratada.

3. Forma prefixada que se emprega para indicar que nun sistema de dous electróns, ambos os dous teñen spins do mesmo signo.

Forma prefixada que indica que unha rocha está producida pola metamorfose doutra que orixinariamente era magmática.

Calidade de ortodoxo.

Profesión da fe cristiá tal como a Igrexa a ensina e define, en oposición ás opinións heréticas e heterodoxas.

Opinión que se concilia co pensamento dun mestre, cos enunciados dunha doutrina ou cos datos dunha relixión.

Conmemoración da vitoria sobre a iconoclastia e da restitución do culto ás iconas, establecida en 842 pola emperatriz Teodora, que a Igrexa ortodoxa celebra o primeiro domingo de Coresma.

Extremo dunha parede lateral que remata en ángulo.

Triángulo formado polas dúas vertentes dun tellado nun muro testeiro. OBS: Tamén se denomina piñón.

Pedra piramidal en que remata un dos pinches do hórreo.

            AO 2 + A D 2AO

Oxidación dunha substancia, xeralmente un líquido, a temperatura normal, polo osíxeno do aire. Unha reacción de autooxidación prodúcese en dúas fases:
O2+A→AO2 (formación de peróxido)
AO2+A→2AO
A primeira fase é lenta e controla o sistema de oxidación. Este proceso emprégase no secado de pinturas.

Acción ou efecto de oxidar ou oxidarse.

Proceso polo que un elemento aumenta o seu número de oxidación ao perder algún electrón.

Formación de ferruxe na superficie do ferro ou doutro metal, pola acción do aire húmido ou por corrosión.

Número que representa o número de electróns que cómpre engadir ou quitar a un átomo que forma parte dunha combinación para volvelo ao seu estado elemental.

Oxidación que se produce no ánodo durante os procesos de electrólise.

Combinación dos aglutinantes bituminosos co osíxeno atmosférico, que provoca o endurecemento do betume ou do alcatrán, a diminución da súa penetración e normalmente o aumento da súa fraxilidade.

Formación de óxidos ou doutros compostos sobre a superficie dos metais por reacción con gases secos a altas temperaturas. OBS: A grafía representa o son [ks].

ista dun lugar natural que se alcanza coa vista.

1. Porción de espazo que se caracteriza por unha combinación dinámica de elementos abióticos, bióticos e antrópicos.

2. Estrutura da vexetación dunha unidade xeográfica, estudada pola fitotopografía.

Pintura, debuxo ou gravado que representa un lugar natural ou urbano como tema principal ou ben como fondo ou ambientación.