"ecto" (En toda a entrada)

1. Zona de unión entre dúas partes ríxidas do esqueleto dun animal que lle dá mobilidade. As articulacións óseas están constituídas principalmente por superficies articulares, partes dos ósos que están en contacto; cartilaxes articulares, que recobren as superficies articulares; ligamentos articulares, cápsula articular ou sinovial, que segrega a sinovia que a lubrifica.

2. Articulación do calcaño e do astrágalo humano co tarso.

3. Articulación alantoodontoidal humana.

4. Articulación tarsometatarsiana do ser humano.

Nó ben diferenciado que separa dous segmentos dun órgano vexetal.

Unión móbil entre dúas pezas que lles permite un desprazamento angular recíproco, a transmisión de esforzos de tracción ou compresión, pero non pares de torsión.

Acción de enunciar en artigos separados.

Posición e movementos dos órganos da fala na emisión de cadeas fónicas identificables e significativas respecto ao repouso relativo.

Emisión dos diversos sons dun fragmento musical de maneira que se poidan percibir diferenciados.

Habilidade empregada para disimular ou esconder a verdade e as imperfeccións dunha cousa.

Instrumento ou aparato que facilita a realización dalgún labor con maior rapidez ou facilidade.

Falta de naturalidade ou de espontaneidade.

1. Dispositivo que provoca efectos explosivos e luminosos.

2. fogo.

Que ten a cor ou a aparencia da prata.

Efecto da operación de arxentar.

Agarradoira pola que se colle un obxecto.

clavícula.

Nervio curvo en forma de asa.

aso curvo en forma de asa ou lazo.

Acción e efecto de asaltar.

Fase resolutiva do ataque na que as tropas máis avanzadas se precipitan sobre as posicións inimigas.

Cada un dos períodos de tres minutos nos que se divide un combate de boxeo ou calquera outro deporte de combate.

Acometida que, en esgrima, se fai avanzando ao mesmo tempo o pé dereito e a arma.