"Exter" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos tectibranquios.

Gasterópodo da antiga orde dos tectibranquios.

Antiga orde de gasterópodos, da subclase dos opistobranquios, que se caracteriza por presentar as branquias situadas ao lado dereito da cavidade paleal e estar provista sempre de cuncha externa ou ben recuberta por manto.

Calquera estrutura superficial do corpo dun animal que o separa do medio externo.

1. Membrana ou cuberta protectora das plantas.

2. Envoltura que protexe o primordio seminal.

Relativo ou pertencente aos telínidos.

Molusco da familia dos telínidos.

Familia de moluscos, da clase dos bivalvos, que se caracteriza por presentar valvas de entre 15 e 45 mm de cor entre branca e alaranxada, e con liñas concéntricas externas esculpidas.

Acción e efecto de tensar.

Estado mental de inquietude motivado pola presenza de estímulos de intensidade moi alta.

Desacordo nas relacións entre persoas ou grupos.

1. Presión que exerce un líquido ou un gas dentro do corpo.

2. Resistencia que ofrecen as paredes dun continente á presión dun líquido ou dun gas que contén.

Calidade das articulacións tónicas que distingue o momento articulatorio culminante nunha palabra, nunha sílaba ou nun fonema.

1. Estado do corpo que experimenta as forzas que o manteñen tenso ou lle impiden contraerse.

2. Resultado das forzas elásticas que, na masa dun corpo, equilibran os esforzos externos que tenden a alongalo.

...

1. Membrana do oído dos cordados.

2. Órgano fonorreceptor dalgúns insectos formado por unha membrana que comunica co exterior e co remate dunha traquea.

1. Frontón, na Antigüidade clásica.

2. Espazo semicircular que constitúe a parte superior dun pórtico románico ou gótico.

3. Espazo análogo, sen ornamentación escultórica, colocado como elemento decorativo na parte superior de portas e ventás, durante o Renacemento e o Barroco.

Espazo que hai entre a volta e a imposta nunha ponte con arcos ou nunha obra pequena de paso.

1. Acción de tirar ou disparar proxectís unha arma.

2. Marca ou sinal que deixa un proxectil.

3. Disparo dunha arma que lanza un proxectil.

4. Ruído que produce unha arma de fogo ao ser disparada.

Deporte que consiste en acertar nuns brancos, fixos ou móbiles, mediante armas de fogo.

Acción de golpear o balón nun xogo de pelota.

Animal ou conxunto de animais que tiran dun carro ou doutra cousa.

Corrente de aire que permite e favorece a combustión nun forno ou nunha cociña e que arrastra o fume ao exterior.

Lonxitude que vai da cintura a onde se xuntan as pernas dun pantalón.

Pel externa que cobre algúns froitos.

Pel interior e fina que está por baixo da casca do ovo ou da castaña.

Capa sólida que se forma sobre o leite cando vai arrefriando.

Casca das árbores.

Capa superficial da terra ou da superficie do mar.

Relativo ou pertencente a aquilo que resulta común e habitual.

Que se aplica exteriormente sobre a pel ou rexión afectada. Tm s m, referido a medicamento.

Expresión trivial que se emprega sistematicamente co mesmo sentido.