"Reiro" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente á cabra.

Persoa que pastorea cabras.

Planta herbácea anual, da familia das fabáceas, con talos rastreiros e pilosos, follas pinnadas, flores amarelas que saen das axilas das follas inferiores e froito en legume.

Froito do cacahuete, que consiste nun legume de casca dura que garda no seu interior dúas ou tres sementes.

1. Semente do cacahuete que ten un elevado poder enerxético e un alto contido en calcio e fósforo.

2. Preparado que serve para untar e que se elabora coa graxa da semente de cacahuete.

cachamoulán.

Ser imaxinario que representa o mal.

Home luxurioso e mullereiro.

Facer que unha embarcación alcance máis ou menos profundidade.

Dispoñer un aparello de pesca dentro da auga.

Botar a alguén ou algo na auga somerxéndoo.

Penetrar un líquido nun corpo permeable.

1. Atravesar un corpo de parte a parte cun instrumento punzante ou cortante.

2. Facer un calado nun tecido.

3. Perforar algunha cousa para probala ou examinar a súa calidade.

4. Introducir unha sonda nalgún obxecto para explorar o seu interior.

Colocar un sombreiro ou un gorro ben axustado na cabeza.

...

Oficio ou arte de traballar as pranchas de ferro, de cobre ou doutros metais para facer caldeiras e traballos de ornamentación mediante as operacións de trazamento, recorte e dobramento.

Obradoiro onde traballa ou vende o seu material o caldeireiro.

1. Profesional que nun establecemento hostaleiro atende aos consumidores.

2. Profesional hostaleiro que limpa as dependencias de uso común en hoteis, residencias e similares.

1. Oficial palatino que na Idade Media estaba ao servizo da cámara real, na que se gardaba o tesouro, as xoias, os mobles e as vestimentas reais.

2. Dama da alta nobreza que antigamente prestaba servizos na cámara da raíña.

1. Eclesiástico encargado nos mosteiros e nas grandes igrexas do fornecemento e coidado dos vestidos para os monxes ou cóengos.

2. Muller que coidaba o vestido das imaxes nunha confraría ou nunha irmandade relixiosa.

Relativo ou pertencente ao camiño.

Que anda moito a pé. Tm s.

Obreiro que se encarga da conservación e do mantemento dos camiños públicos.