"Arno" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente ás himenogastráceas.

Fungo da familia das himenogastráceas.

Familia de fungos, da orde dos himenogastrais, que presentan basidiocarpos pechados e carnosos, hipoxeos e coa gleba con cámaras irregulares e sen capilicio.

Arbusto caducifolio do xénero Hygrangea, da familia das saxifragáceas, que presenta variedades que se caracterizan por ter as flores dispostas en inflorescencias en forma de grandes corimbos terminais de cor rosa, vermello e azul.

Flor da planta homónima.

Planta herbácea perenne, da familia das saxifragáceas, que presenta cepa grosa, follas ovais e carnosas e flores dunha cor rosa agrupadas en acio denso.

Relativo ou pertencente aos istiofóridos.

Peixe da familia dos istiofóridos.

Familia de peixes teleósteos perciformes que presentan cristas carnosas lonxitudinais e unha dorsal alongada no pedúnculo caudal.

beizo.

Órgano da fala.

Bordo dalgunhas cousas que recorda aos labios.

Cada unha das beiras carnosas da vulva.

Rebordo da cesta do capitel corintio, sobre o que se apoia o ábaco.

Rebordo da cuncha dalgúns gasterópodos que adoita presentar unha cor distinta do resto e unha superficie lisa.

Cada un dos bloques separados nunha falla.

Defecto conxénito que consiste nunha fendedura no labio, como resultado do crecemento desigual dos dous lados do labio superior.

Relativo ou pertencente aos lábridos.

Peixe da familia dos lábridos.

Familia de peixes osteictios da orde dos perciformes, de medida media, cos labios moi carnosos e as mandíbulas bastante protráctiles. Habitan sobre fondos recubertos de algas e pradarías de fanerógamas.

Árbore que presenta follas alternas, pinnadas e lanceoladas, brillantes e coriáceas, flores de cor branca verdosa ou amarela agrupadas en inflorescencias en espiga e froitos en drupa, esféricos, comestibles e avermellados.

Froito desta árbore que presenta un arilo carnoso e branco.

Órgano musculoso dos vertebrados, revestido dun epitelio sensorial e situado na cavidade bucal, entre os arcos dentarios. Ten as estruturas do gusto e realiza funcións importantes na deglución, na succión e na mastigación de alimentos e na articulación dos sons.

1. Cousa ou ser vivo que ten forma de lingua.

2. Fungo, da orde das fistulinais, de grandes sombreiros vermellos e a cutícula lisa e viscosa.

3. Planta herbácea bienal, da familia das boraxináceas, de follas lanceoladas, densamente pelosa, e de flores de cor azul escura reticuladas de violeta. Medra en terreos secos.

4. Fungo, da orde das cantarelais, de sombreiro convexo, cor branca e con aguillóns longos.

5. Fungo, da familia das teleforáceas, de cor parda escura, sombreiro grande, aguillóns longos e o pé carnoso.

6. Fungo, da familia das exidiáceas, en forma de masa viscosa de cor branquecina e aguillóns curtos. Pódese comer cru.

1. Sistema de signos orais, reflectido a miúdo nun código escrito que serve para a comunicación. Desde un punto de vista xenético ou histórico, pódense clasificar as linguas tendo en conta o seu parentesco, e desde un punto de vista tipolóxico, segundo a porcentaxe de trazos afíns.

2. ...

Planta herbácea perenne, da familia das asteráceas, de follas alternas con segmentos rematados en mucrón, capítulos con lígulas brancas e o froito en aquenio.

Infusión medicinal que se fai coas flores da macela, e que se toma como tónico estomacal.

Planta herbácea perenne, da familia das asteráceas, de follas bipinnadas e pubescentes, capítulos solitarios e froito en aquenio.

Planta herbácea perenne, da familia das asteráceas, de follas alternas, pinnatisectas, con segmentos carnosos e capítulos con lígulas brancas e o flósculo amarelo-verdoso.