"hip" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 587.

    1. Conxunto de trazos psíquicos e psicolóxicos que determinan o comportamento dunha persoa.

    2. Forma de ser dunha persoa.

    3. Característica da persoa que ten seguridade en si mesma e non se deixa influír polos demais.

    4. Mestura dos catro humores fundamentais do ser humano que se corresponde co actual concepto de biotipo da medicina hipocrática.

    5. Sistema para modificar lixeiramente os intervalos co fin de afinar os instrumentos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Conxunto ordenado de ideas, independentes da realidade práctica, que tratan de explicar un fenómeno.

    2. Conxunto de coñecementos completo e sistemático sobre unha materia, arte ou ciencia.

    3. Teoría segundo a que todos os elementos químicos están constituídos por átomos, que permanecen indivisibles durante as reaccións químicas, e que teñen unha serie de propiedades, como a masa atómica, que é característica de cada elemento. Se dous ou máis elementos se combinan, o composto resultante está formado por átomos dos elementos reaccionantes, onde a molécula é a cantidade mínima dun composto, que ten que estar constituída, como mínimo, por un átomo de cada un dos elementos que a orixinan.

    4. Teoría segundo a que todo o efecto da supercondutividade resulta dunha pequena forza de atracción entre unha parella de electróns con enerxías case iguais (parellas de Cooper). Os electróns libres repélense mutuamente, pero a repulsión está reducida considerablamente por mor do apantallamento dos outros electróns.

    5. Teoría que explica as propiedades das solucións acuosas de electrólitos fortes, admitindo que están completamente disociados en ións e que as desviacións observadas respecto ao comportamento previsto pola ecuación de Arrhenius proveñen das súas interaccións electrostáticas.

    6. Teoría segundo a que o dilema que presentaba a existencia de solucións correspondentes a estados de enerxía negativos, carentes de significación física, pode resolverse postulando que o oco está ocupado por positróns.

    7. Teoría que considera a superficie da Terra como un sistema integrado, en que os organismos vivos e os factores xeolóxicos e climáticos están interrelacionados e se inflúen mutuamente. OBS: Tamén se denomina hipótese de Gaia.

    8. Teoría segundo a que cando un metal ou calquera substancia se disocia en ións ou se somerxe nun disolvente se crea unha diferenza de potencial entre o disolvente e a parte de metal ou substancia que aínda non se disolveu.

    9. Teoría, enunciada co fin de atopar unha formulación que satisfixese a experiencia na radiación dun corpo negro, segundo a que calquera sistema físico en que a coordenada que o caracteriza efectúe oscilacións harmónicas simples, soamente pode ter unha enerxía total E que satisfaga a relación E=nhv, onde n é un enteiro (dito número cuántico), h a constante de Planck e v a frecuencia de oscilación.

    10. Teoría da física dos reactores nucleares, segundo a que o intervalo de enerxía en que evolucionan os neutróns se descompón nun determinado número de bandas de características definidas, o que simplifica o estudo do fluxo neutrónico.

    11. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Proba ou ensaio que se realiza para obter unha determinada información.

    2. Proba pola que se mide a conduta e a capacidade psíquica dun individuo.

    3. contraste de hipóteses.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Estado tetánico.

    2. Forma de hipertonicidade muscular que se observa ás veces nos nenos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Construción circular no mundo antigo, como a dos hipoxeos con corredores e falsa cúpula da civilización micénica.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Hormona glicoproteica, sintetizada na adenohipófise, que actúa sobre a glándula tiroide estimulando o seu crecemento. OBS: Tamén se denomina hormona tiroestimulante.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Sulfamida hipoglicemiante que se emprega no tratamento de diabete senil.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Aminoalcohol bicíclico que se dá en forma de éster no alcaloide atropina.

    2. Hormona da hipófise que estimula outras glándulas endócrinas.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Relativo ou pertencente a Turquía, aos seus habitantes ou á súa lingua.

      2. Natural ou habitante de Turquía.

      1. Relativo ou pertencente ao pobo turco.

      2. Individuo do pobo turco.

      3. Grupo de pobos asiáticos con orixe na cordilleira do Altai que se islamizaron no s VIII, e a comezos do s XIII os mongois instaláronse no seu territorio. Constitúen a maioría da poboación de Turquía.

      1. Lingua turca sudoccidental que se fala en gran parte de Turquía e en minorías importantes en Chipre, Balcáns, Siria e Iraq.

      2. Grupo de linguas altaicas que se falan nunha extensa zona desde Turquía ata Siberia.

    1. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase a unha hipotética gran familia lingüística que comprende as linguas urálicas e altaicas. Tm s m.

    VER O DETALLE DO TERMO