"Cere" (En toda a entrada)

1. Materia diversa da que están formados os corpos.

2. Substancia nerviosa formada por fibras e situada na parte interior do cerebro e na periferia da medula.

3. Substancia nerviosa formada polas células nerviosas e situada na parte periférica do cerebro e na interior da medula.

4. Materia homoxénea que non se pode descompoñer noutras máis simples por métodos físicos.

Parte esencial dunha cousa.

Aquilo que, na filosofía aristotélico-escolástica, é o soporte dos accidentes e que subsiste en si mesmo.

Calidade de táctil.

Facultade cerebral pola que se perciben as sensacións táctiles.

Leito conxugal.

Parte do cerebro formada por dous núcleos de substancia gris, que se sitúa aos lados do terceiro ventrículo e por debaixo dos ventrículos laterais. OBS: Tamén se denomina tálamo óptico.

Ensanche terminal do pedúnculo da flor sobre o que se insiren os verticilos florais.

1. Entrecruzar unha serie de fíos paralelos con outra serie colocada en sentido perpendicular para formar unha tea.

2. Fabricar un tecido con ese procedemento.Tm abs.

3. Facer as arañas as súas teas ou o verme de seda o seu casulo. Tm abs.

4. Entrelazar corpos delgados e flexibles, como vimbios, tiras de coiro ou esparto.

Preparar ou planificar algo.

Parte anterior do encéfalo, que deriva do prosencéfalo e que dá lugar aos hemisferios cerebrais, ao bulbo olfactivo e aos ganglios basais do cerebro.

Conxunto dos dous hemisferios cerebrais.

Equilibrio na forma de dominar unha persoa os seus instintos, especialmente os referidos á comida e á bebida.

Moderación do tempo atmosférico.

Unha das catro virtudes cardinais, que consiste en moderar o desexo de praceres.

Enfermidade das ovellas que lles causa un dano irreparable no cerebro.

Parasito vermiforme que provoca esta enfermidade.

testículo.

Tubérculo cuadrixémino posterior que está situado na rexión postero-superior dos pedúnculos cerebrais.

Deformar un corpo retorcéndoo.

Dobrar algo.

Forzar unha articulación escordándoa.

Pór algo nunha dirección diferente á normal ou á que tiña.

Colocar algo que estaba en posición vertical en posición oblicua.

Coller unha dirección diferente.

Curvarse algo. Tm

Frustrarse ou alterar algo que ía por bo camiño.

Cuadrilátero que ten dous lados opostos paralelos e os outros dous non paralelos.

1. Substancia branca central do cerebelo.

2. Músculo amplo, de forma triangular, que actúa como elevador do ombro e como rotatorio e inclinador da cabeza.

3. Óso curto, esponxoso e de forma cuboide que se articula co escafoide, o trapezoide e os metacarpianos primeiro e segundo.

Aparato para facer exercicios de ximnasia que consiste nunha barra horizontal pendurada polos seus extremos por dúas cordas.