"Cid" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 5336.

      1. Relativo ou pertencente aos pobos xermánicos.

      2. Individuo dos pobos xermánicos.

      3. Grupo de pobos indoeuropeos que habitaban Xermania, cuxa cultura primitiva parece que se pode identificar cunha civilización do Bronce Final de orixe escandinava.

      4. Grupo de linguas indoeuropeas que adoitan dividirse en tres subgrupos: o oriental, xa extinguido; o setentrional ou escandinavo, que comprende o islandés, o noruegués, o dinamarqués e o sueco; e o occidental, que comprende o inglés, o frisón, o neerlandés, o fráncico, o baixoalemán e o altoalemán.

    1. Formación tectónica que se orixinou nas zonas cratónicas, e que se caracteriza pola presenza de numerosas fracturas e a ausencia de dobramentos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que destrúe xermes. Tm s m, referido a produto ou axente.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Conxunto do material xenético dunha célula con capacidade de autorreprodución.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Membro da xerusia de Esparta, elixido por aclamación entre os cidadáns de máis de sesenta anos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Esteroide producido polo corpo lúteo e a placenta, que produce unha acción similar á proxesterona.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Dimensión superior á normal de algo ou alguén.

    2. Trastorno debido a unha excesiva produción da hormona do crecemento, que provoca un crecemento esaxerado dos ósos, dos tecidos brandos e das vísceras do organismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Composto fenólico que deriva do xileno que se dá na fracción ácida do residuo da destilación do alcatrán de carbón. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Roda en que se colocan foguetes e que xira a gran velocidade cando se acenden.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao pobo xitano ou á súa lingua.

    2. Individuo do pobo xitano.

    3. Tribo do NO de India que no s XV se estableceu en Europa central e occidental, e penetraron na Península Ibérica cara a 1415.

      1. Lingua indoaria propia dos xitanos que se estendeu por Europa e por América.

      2. Lingua da Península Ibérica que falan os xitanos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Mellorar nalgunha situación.

    VER O DETALLE DO TERMO