"par(a)" (En toda a entrada)

Conxunto ordenado de ideas, independentes da realidade práctica, que tratan de explicar un fenómeno.

Conxunto de coñecementos completo e sistemático sobre unha materia, arte ou ciencia.

Teoría segundo a que todos os elementos químicos están constituídos por átomos, que permanecen indivisibles durante as reaccións químicas, e que teñen unha serie de propiedades, como a masa atómica, que é característica de cada elemento. Se dous ou máis elementos se combinan, o composto resultante está formado por átomos dos elementos reaccionantes, onde a molécula é a cantidade mínima dun composto, que ten que estar constituída, como mínimo, por un átomo de cada un dos elementos que a orixinan.

Teoría segundo a que todo o efecto da supercondutividade resulta dunha pequena forza de atracción entre unha parella de electróns con enerxías case iguais (parellas de Cooper). Os electróns libres repélense mutuamente, pero a repulsión está reducida considerablamente por mor do apantallamento dos outros electróns.

Teoría que explica as propiedades das solucións acuosas de electrólitos fortes, admitindo que están completamente disociados en ións e que as desviacións observadas respecto ao comportamento previsto pola ecuación de Arrhenius proveñen das súas interaccións electrostáticas.

Teoría segundo a que o dilema que presentaba a existencia de solucións correspondentes a estados de enerxía negativos, carentes de significación física, pode resolverse postulando que o oco está ocupado por positróns.

Teoría que considera a superficie da Terra como un sistema integrado, en que os organismos vivos e os factores xeolóxicos e climáticos están interrelacionados e se inflúen mutuamente. OBS: Tamén se denomina hipótese de Gaia.

Teoría segundo a que cando un metal ou calquera substancia se disocia en ións ou se somerxe nun disolvente se crea unha diferenza de potencial entre o disolvente e a parte de metal ou substancia que aínda non se disolveu.

Teoría, enunciada co fin de atopar unha formulación que satisfixese a experiencia na radiación dun corpo negro, segundo a que calquera sistema físico en que a coordenada que o caracteriza efectúe oscilacións harmónicas simples, soamente pode ter unha enerxía total E que satisfaga a relación E=nhv, onde n é un enteiro (dito número cuántico), h a constante de Planck e v a frecuencia de oscilación.

Teoría da física dos reactores nucleares, segundo a que o intervalo de enerxía en que evolucionan os neutróns se descompón nun determinado número de bandas de características definidas, o que simplifica o estudo do fluxo neutrónico.

...

par termoeléctrico.

Dispositivo de medida constituído por un par termoeléctrico, que se emprega en pirometría.

Que corresponde a cada unha das partes dunha cantidade ou dun todo dividido en tres porcións. Tm s m.

Modo de arrendamento das terras polo que unha parte da colleita lle correspondía ao arrendatario e dúas partes ao dono das terras.

Madeiro paralelo ao cumio.

Unidade militar do exército da Casa de Austria fundada en 1534 para agrupar as compañías.

Relativo ou pertencente aos tetigónidos.

Insecto da familia dos tetigónidos.

Familia de insectos, da orde dos ortópteros, que presenta antenas filiformes, órgano estriduloso no primeiro par de ás, órganos timpánicos nas tibias anteriores e oviscapto longo.

Colección de catro.

1. Conxunto de catro células que resultan de dúas divisións consecutivas, xeralmente nunha meiose, dunha mesma célula.

2. Conxunto de catro grans de pole unidos que proveñen dunha mesma célula nai.

Grupo formado por catro cocos dispostos en dúas direccións do espazo.

Conxunto formado por un par de cromosomas desdobrados cada un en dous filamentos separados ao acoplarse durante a meiose.

Estampar un timbre nun documento ou nun papel.

Tocar o timbre.

Relativo ou pertencente aos titanoterios.

Mamífero do grupo dos titanoterios.

Grupo de mamíferos perisodáctilos do Eoceno e o Oligoceno, de patas curtas e cun par de cornos.