"per" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos abbásidas.

Membro da dinastía abbásida.

Dinastía árabe instalada en Bagdad. O primeiro califa foi Abū-I-Abbās al-Saffāḥ. No califato abbásida sucedéronse trinta e sete soberanos que reinaron durante cincocentos anos.

Relativo ou pertencente a técnica abbevilliana ou ao Abbevilliano.

Técnica de percusión baseada na talla periférica, asimétrica e sobre zafra dorminte empregada para obter bifaces e outros artefactos.

Tecnocomplexo do Paleolítico Inferior que se desenvolveu durante un período interglaciario cálido. Caracterízase por un tipo de biface tallado por percusión dura e dorminte. En Europa, precede cronoloxicamente ao Acheuliano. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Presunto secuestro realizado por seres extraterrestres.

Movemento polo que un membro ou órgano calquera se afasta do plano medio do corpo.

1. Siloxismo en que a maior premisa é evidente de seu, en tanto que a menor, polo tanto a conclusión, soamente é probable.

2. Hipótese explicativa inferida a partir dunha serie de datos, pero de natureza cualitativamente distinta da que resultaría dunha indución sinxela.

Acción de levar a alguén contra a súa vontade do lugar onde vive normalmente valéndose da violencia ou de enganos.

Dislocación ou ruptura dunha formación militar, na Roma antiga.

Peza do arado de pau que está situada ao carón da rella que serve para facer máis ancho o suco e virar ou voltear a terra.

Articulación do cuxo situada entre a parte inferior da pata e a superior da cana.

Achegar á beira.

Estar situado á beira dun lugar.

Protexer das inclemencias do tempo ou dunha situación perigosa. Tm v pron.

Trocar unha leira por outra que está ao lado.

Espantarse o gando por mor das moscas.

Pórse máis á beira.

1. Froito en noz da abeleira, de forma arredondada, de pericarpo leñoso, de cor acastañada e envolto nunha bráctea.

2. Semente esbrancuxada e comestible do froito da abeleira.

Concreción leñosa que se produce pola suberización irregular por causa dun gromo abortado nas sobreiras.

Dispoñerse un enxame para saír da colmea.

Influír negativamente nunha persoa para que faga algo.

Planta herbácea perenne, da familia das lamiáceas, que presenta follas ovaladas e crenadas e flores de cor abrancazada ou rosada, coa corola bilabiada.

orquídea.

Relativo ou pertencente ás abellas.

Persoa que coida as colmeas ou que se dedica á cría das abellas.

Niño construído polas abellas.

Gran cantidade de abellas que non forman un enxame.