"car" (En toda a entrada)

abicar.

Aplícase á esquina en ángulo morto.

1. Estreitar ou dar forma a algunha cousa ata sacarlle punta ou bico.

2. Rematar en punta a parte superior dun palleiro.

Acción de amorear terra ao redor do talo das plantas ao mesmo tempo que se van arrincando as consideradas malas herbas.

Tocar co bico.

Facer unha cortadela nunha árbore.

Furar un pito o ovo que o envolve para saír á vida.

Determinar marcas de orientación no mar coa axuda das estrelas e dos accidentes xeográficos da costa.

Relativo ou pertencente ao abismo.

Que presenta unhas características de profundidade impresionantes e imposibles de medir.

Que presenta un grande afastamento ou un grao extremo de diverxencia.

Relativo ou pertencente á lingua abkhazo-adigueo.

Grupo occidental das linguas caucásicas setentrionais. Comprende o adigueo, o kabardino e o cherkés, que poden agruparse baixo o antigo nome de circasiano; o abkhazo e o ubikh. Caracterízanse pola pobreza do sistema vocálico, dous ou tres fonemas, compensada pola riqueza do consonantismo.

Renunciar voluntariamente aos propios intereses cunha finalidade altruísta.

Mortificarse en beneficio de Deus, do próximo ou de si mesmo.

Acción e efecto de abocar.

Sinal que aparece despois dunha mordedura.

Lugar onde un vaso ou conduto desemboca noutro meirande.

Incitar o can a que acometa coa boca.

Prender cos dentes.

Situar ou meter unha cousa na boca ou entrada doutra.

Orientar algo ou alguén cara a unha consecuencia.

Botar fóra dun recipiente o seu contido ou parte del.

Coller unha res polo nariz para suxeitala.

Inclinarse algo de xeito que poida caer o seu contido.