"Vero" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente ao pobo osco ou á súa lingua.

Individuo do pobo osco.

Pobo que habitaba en Campania (Italia) cara á segunda metade do s V a C. Entraron en contacto cos romanos (341 a C), aos que se mantiveron fieis e, a finais do s II a C, a súa importancia política decaeu considerablemente.

ariedade lingüística italorrománica que falaba o pobo osco.

Acción de perseguir.

Procedemento xudicial dirixido contra alguén de quen se teñen indicios de que cometeu ou participou nunha acción criminal.

Conxunto de actos violentos exercidos contra os cristiáns no Imperio Romano, desde Nerón, co incendio de Roma (64), ata Séptimo Severo (202-211), que decretou a persecución contra os catecúmenos, e Máximo Tracio (235-238) contra os cregos e dirixentes das comunidades.

Imposición de penas aos adeptos dunha crenza ou dunha relixión.

Prever un perigo e facer o necesario para evitalo.

Coidarse dalgún mal ou perigo.

Incentivar o nacemento ou o progreso dunha cousa.

Elevar a alguén a un grao, dignidade ou categoría social superior.

Dispor as cousas necesarias para algo. Tm abs.

Facer que alguén dispoña de algo que necesita.

Facer que un cargo ou vacante se cubra.

Resolver ou tramitar algo. Tm abs.

Ditar un xuíz ou tribunal unha decisión ou un acto resolutivo. Tm abs.

Abastecerse do necesario.

Tempo que lle corresponde a unha persoa facer, recibir ou usar algunha cousa.

Orde alfabética que se segue para designar avogado e procurador, cando os litigantes obtiveron o dereito de xustiza gratuíta ou os procesados ou inculpados non nomearon avogados.

Ferver outra vez.

Ferver en exceso.

Sentir unha grande excitación ou nerviosismo.