"Mena" (En toda a entrada)

1. Calidade de propio.

2. Calidade ou característica propia dunha cousa.

1. Dereito de gozar e dispor dunha cousa, sen máis limitacións que as que están establecidas nas leis.

2. Cousa posuída, especialmente se é inmoble.

3. Dereito que ten o creador de procedementos, modelos ou debuxos industriais e o que o patenta para explotalos de forma exclusiva.

4. Conxunto de facultades que a lei lle concede ao autor dunha obra, en canto ao poder exclusivo que ten sobre ela.

Calidade que pode ser afirmada como propia de diversos suxeitos e predicada necesariamente deles.

1. Conxunto de individuos que teñen unha ascendencia común e que se diferencian do resto de individuos da súa especie pola maior frecuencia de determinados grupos de caracteres hereditarios.

2. Descendente dun antepasado común.

3. Combinación de caracteres físicos, fisiolóxicos e patolóxicos de orixe hereditaria que adoitan aparecer xuntos en diversas poboacións da especie humana.

Grupo en que se dividen algunhas especies zoolóxicas, nas que os seus caracteres diferenciais se perpetúan en cada xeración.

Andrómenas ou afagos para conquistar a alguén.

Escusas para xustificar unha falta.

Termo de cortesía que se aplica a unha persoa, aínda que sexa de condición inferior. OBS: Nesta acepción a súa abreviatura é Sr. ou Sra.

Persoa que ten a propiedade dalgunha cousa.

Persoa dunha certa posición ou rango social.

Persoa que mostra maneiras elegantes ou distinguidas. OBS: Nesta acepción adoita empregarse en sentido irónico.

Título dado no Antigo Testamento a Iavé e que a tradición cristiá aplica indistintamente a Deus e a Cristo. OBS: Nesta acepción escríbese en maiúscula. Tamén recibe o nome de Noso Señor.

1. Persoa que ten autoridade sobre algo ou alguén.

2. Señor que cedía un feudo a outro, denominado feudatario ou vasalo, de quen recibía a prestación de homenaxe.

Que destaca polo seu tamaño ou calidades.

1. Construción cilíndrica ou prismática, máis alta que ancha, illada ou sobresaíndo dunha edificación, con función defensiva na Idade Antiga e na Idade Media.

2. Construción situada en Shinan (Babilonia) e levantada polos descendentes de Noé, que pretendían que alcanzase o ceo, feito de soberbia que provocou a ira de Iavé, que interrompeu a construción e lles confundiu as linguas.

3. Construción feita nun aeroporto desde a que se regula o tránsito dos avións.

4. torre da homenaxe.

Construción de material xeralmente metálico e de sección cuadrangular destinada a facer de soporte ao conxunto de condutores dunha liña aérea de alta tensión mediante os illadores correspondentes.

Cada unha das catro pezas do xogo do xadrez, dúas brancas e dúas negras, que ao inicio da partida están situadas nas cuadrículas correspondentes aos catro ángulos do taboleiro.

Artefacto de guerra antigo en forma de torre, destinado a transportar guerreiros atacantes.

Pagar algo como tributo. Tm abs. Tm fig.

Dar mostra de veneración ou respecto a alguén mediante un acto ou homenaxe.