"Eva" (En toda a entrada)

Levantar axiña da cama ou dalgún sitio de repouso.

Marchar dun sitio.

Relativo ou pertencente aos Alpes ou ás montañas elevadas.

1. Relativo ou pertencente ao grupo humano alpino ou aos individuos que o compoñen.

2. Individuo do grupo humano alpino.

3. Grupo humano leucodermo, do subgrupo braquicéfalo, que se localiza en Europa Central e Francia.

Relativo ou pertencente ao piso alpino.

Conxuntos montañosos erguidos durante o ciclo oroxénico alpino.

Ciclo oroxénico que abrangue os movementos oroxénicos producidos ao longo dos últimos 225 millóns de anos da historia da Terra, durante as eras Secundaria e Terciaria.

Estilo tectónico baseado nun manto de corremento, encabalgamentos e dobramentos.

Piso propio das altas montañas caracterizado polo predominio dos prados e a ausencia de árbores.

Combinación mediante un catalizador dun isoalcano cun alqueno, para obter hidrocarburos saturados ramificados de número de octanos elevados.

Introdución dun grupo alquilo nunha molécula orgánica.

Elevación do terreo limitada por barrancos e sucada por vales encaixados e profundos.

Grande extensión plana e elevada do fondo mariño.

Resto dunha antiga chaira que ficou illada e desecada.

Antiga chaira que ficou a certa altura a consecuencia de movementos tectónicos.

Grande área plana orixinada por lavas, especialmente basálticas.

Que ten unha altura considerable, superior á ordinaria.

Que está ou que acada unha elevación vertical considerable sobre a superficie da terra ou sobre calquera outro elemento de comparación.

Que se sitúa nun nivel superior ao estimado como medio ou normal.

Que ten moita intensidade.Tm adv.

Que ten unha importancia ou nivel superior ao ordinario.

Aplícase ao lugar onde nace o río.

Que é característico do que é próximo ao nacemento ou á súa orixe.

Parte alta dunha montaña.

Dimensión que acada un obxecto ou persoa que resulta vertical na súa posición normal.

1. ...

Dimensión dunha cousa en sentido vertical.

Distancia vertical dun punto á superficie da terra ou a calquera outro termo de comparación ou punto de referencia.

Lugar elevado ou prominencia do terreo situado sobre a superficie da terra.

Nivel ou modo de comportamento.

Nome simbólico co que se designa o ceo.

Arco da vertical dun astro medido desde o horizonte ao astro.

1. Enerxía hidráulica por unidade de masa acumulada nun punto dunha masa líquida, expresada coas dimensións dunha altura.

2. Termo aplicado nas instalacións de bombeo de líquidos para designar a capacidade de elevación.

Grao de elevación na frecuencia vibratoria das cordas vocais en relación co ton que determina a curva melódica.

...

Sólido de dureza moi elevada que existe na natureza en forma de anhidro e cristaliza en forma de corindón e hidratado en diversos graos. Emprégase na fabricación de aluminio e na obtención de abrasivos, refractarios, pezas de cerámicas, catalizadores e soportes de catalizadores.

Alumina en forma granular de porosidade moi elevada e gran superficie específica, que manifesta unha gran capacidade de absorción, especialmente para a auga. Emprégase para secar gases ou vapores e certos líquidos, como catalizador e como absorbente.

alundo.

Calquera dos hidratos de alumina.

Hidróxido de aluminio coloidal, que con solucións acuosas ácidas forma xeles dotados de propiedades absorbentes que se utilizan en medicina contra a acidez gástrica.