"mita" (En toda a entrada)

Obxecto ornamental que imita máis ou menos perfectamente unha rosa.

Motivo ornamental en forma de rosa aberta, formado por un botón e as follas e os pétalos ao redor.

Disposición das follas dunha planta, cando se atopan moi xuntas e de forma parecida á dunha rosa.

Relativo ou pertencente á dinastía rustemita.

Individuo da dinastía rustemita.

Dinastía fundada por ‘Abd al-Rahmān ibn Rustum arredor da cidade de Tāhert (761-908). Foi destruída polos bérberes kutama, de crenzas xiítas.

1. Saco de pequeno tamaño.

2. Órgano do labirinto membranoso do oído interno dos vertebrados.

tilacoide.

esícula aplanada, limitada por unha membrana lisa.

Superficie limitada por un arco dunha curva e dúas rectas.

Parte especial dunha colectividade, dunha cidade ou dun lugar.

1. División fitoxeográfica inferior á provincia ou ao dominio.

2. Cada unha das partes en que se divide a economía para o seu estudo.

3. Cada unha das partes ou zonas interconectadas en que pode estar dividida unha rede de distribución de enerxía eléctrica.

Parte cortada ou marcada mediante liñas imaxinarias de algo.

1. Parte limitada dun todo continuo.

2. Parte dunha recta comprendida entre dous puntos, A e B, que se denominan extremos do segmento.

3. Parte dun círculo comprendida entre un arco e a corda correspondente.

4. Parte dunha esfera situada entre dous planos paralelos, un dos que, como mínimo, é secante á esfera.

1. metámero.

2. Cada unha das parte en que se divide o limbo dunha folla pinnatisecta.

3. Aro de aceiro que se introduce nuns ocos especialmente practicados no pistón dun motor para que sirva de unión entre o pistón e a camisa do cilindro.

...

Relativo ou pertencente aos semitas ou á súa lingua.

Individuo dos pobos semitas.

Pobos que constitúen unha unidade étnico-lingüística que ocupa unha rexión limitada ao N polo Tauro e o Antitauro, ao S polo océano Índico e o mar de Arabia, ao L polo altiplano iránico e ao O polo mar Vermello e o Mediterráneo, e que segundo a Xénese descenden de Sem.

Relativo ou pertencente aos semitas ou ás linguas semíticas.

Grupo de linguas afroasiáticas, comoposto entre outras polo hebreo, arameo, sirio, árabe, tigriña, tigré e maltés que falan os pobos semitas.

Conxunto das doutrinas, institucións e costumes dos pobos semitas.

1. Palabra ou modo de falar propio das linguas semíticas.

2. Palabra ou expresión procedente destas linguas que se emprega noutras.