"PCI" (En toda a entrada)

antaxe exclusiva ou excepcional, exención dunha obriga, da que se goza por concesión dun superior ou por unha circunstancia propia.

Disposición emanada do poder lexislativo, en virtude da que se outorga a unha persoa ou a unha categoría de persoas un dereito especial ou un trato de favor, distinto do que dá a lei común.

Documento en que consta a concesión a perpetuidade dun privilexio.

Privilexio outorgado a unha persoa, non susceptible de ser herdado.

Privilexio unido á posesión dunha cousa ou dun cargo, e que pode ser transmitido e herdado.

prohibir.

Que non está permitido pola lei ou por outra autoridade.

Froito da árbore da vida, que Adán e Eva tiñan prohibido comer.

Obras condenadas polas autoridades eclesiásticas que constaban no Índice de libros prohibidos, suprimido por Paulo VI (1963-1978).

Días en que a Igrexa prohibe comer carne ou impartir a bendición nupcial solemne, durante o advento e a coresma.

Relativo ou pertencente ao Proterozoico.

Termo empregado para designar a parte máis moderna do Precámbrico. OBS: Nesta acepción adoita empregarse en maiúscula.

Acción de publicar.

Obra ou escrito publicado.

1. Acto legal polo que a promulgación das leis chega ao coñecemento do público sendo un requisito esencial para a existencia da norma legal.

2. Acto legal de recepción do veredicto polo público, que indica que se fai efectivo para as partes e para terceiros.

Relativo ou pertencente ao Purbeckiano.

Estado do Xurásico Superior inglés. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Que é de cor vermella escura tirando a violeta. Tm s m, referido a cor.

Materia colorante vermella que antigamente se extraía da cuncha da púrpura. OBS: Tamén se denomina púrpura de Tiro.

Molusco gasterópodo mariño, dos xéneros <i>Murex e Purpura</i>, da familia dos murícidos, que presenta unha cuncha grosa e ovada de cor vermella e que carece de opérculo.

1. Banda purpúrea que os romanos superpoñían á túnica e que indicaba a pertenza á orde senatorial ou á orde ecuestre.

2. estido de cor púrpura que era prerrogativa dos emperadores bizantinos e actualmente dos cardeais.

Enfermidade que se manifesta por unha erupción espontánea de manchas hemorráxicas na pel cun signo predominante e que se debe a trastornos da fase vascular ou da coagulación.

Calidade de quiescente.

Interrupción temporal no desenvolvemento dun insecto que se debe a factores externos e que volve ao seu curso cando estes factores volven ser favorables.

Actitude en virtude da que se busca unha comprensión ou unha interpretación das cousas dun xeito exclusivamente racional.

1. Doutrina filosófica que defende a razón como a única fonte absolutamente válida, fronte á experiencia sensible ou afectiva, para o coñecemento, a comprensión ou a interpretación verdadeira da realidade.

2. Doutrina que interpreta e fundamenta as crenzas relixiosas exclusivamente a partir da razón.

Movemento arquitectónico iniciado arredor de 1918, que se caracterizou pola concepción do edificio de dentro a fóra, pola planta e a fachada libres e polo uso de elementos prefabricados.