"cc" (En toda a entrada)

Acción e efecto de abrir ou abrirse.

Separación entre dúas cousas próximas ou entre dúas partes dunha mesma cousa.

Espazo baleiro ou desocupado, situado nunha parede ou construción, que dá paso a un lugar ou permite a entrada da luz.

Treito articulatorio que se refire á distancia intermaxilar ou linguopalatal e que se emprega como característica relevante para cualificar os fonemas dunha lingua segundo o seu modo de articulación.

Poro xerminativo dos grans de pole por onde xorde o tubo polínico.

Magnitude que mide a dimensión dos feixes de luz que penetran nun instrumento óptico.

Grao de diverxencia dos costados dun ángulo.

1. Estreitar ou dar forma a algunha cousa ata sacarlle punta ou bico.

2. Rematar en punta a parte superior dun palleiro.

Acción de amorear terra ao redor do talo das plantas ao mesmo tempo que se van arrincando as consideradas malas herbas.

Tocar co bico.

Facer unha cortadela nunha árbore.

Furar un pito o ovo que o envolve para saír á vida.

Determinar marcas de orientación no mar coa axuda das estrelas e dos accidentes xeográficos da costa.

Cavidade profunda na terra.

Situación que ocasiona un gran sufrimento.

Grande oposición.

Disposición da acción pola que se inclúe unha ou máis historias dentro da que actúa como marco.

1. Relativo ou pertencente a Abkhazia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Abkhazia.

1. Pobo que habita no NO do Cáucaso dentro do territorio de Xeorxia.

2. Relativo ou pertencente ao pobo abkhazo.

3. Facer reaparecer, mediante tratamento químico, os signos borrados pola acción do tempo ou intencionadamente, escritos sobre un papel ou pergameo. Individuo do pobo abkhazo.

Lingua caucásica do grupo abkhazo-adigueo que se fala en Abkhazia. Ten unha literatura que se mantivo en estado oral ata que en 1865 se fixou o alfabeto.

Relativo ou pertencente á lingua abkhazo-adigueo.

Grupo occidental das linguas caucásicas setentrionais. Comprende o adigueo, o kabardino e o cherkés, que poden agruparse baixo o antigo nome de circasiano; o abkhazo e o ubikh. Caracterízanse pola pobreza do sistema vocálico, dous ou tres fonemas, compensada pola riqueza do consonantismo.

Operación cirúrxica que consiste en extirpar unha parte danada do corpo.

Sublimación do material protector dun dispositivo debido a altas temperaturas.

Degradación e nivelación dun relevo pola acción do vento.

1. Perda de xeo sufrida por un glaciar debido a procesos de fusión ou sublimación.

2. Parte terminal dun glaciar en que dominan os procesos de ablación.

Acción de abluír ou abluírse.

Purificación da materia, segundo os alquimistas, por sometemento á acción continuada do lume.

Purificación relixiosa dunha persoa por medio da auga.

Acción de limpar o cáliz e de lavar os dedos despois da comuñón, no rito cristián da misa.

Facer puro por medio dun lavado.

Facer reaparecer, mediante tratamento químico, os signos borrados pola acción do tempo ou intencionadamente, escritos sobre un papel ou pergameo.

Tornarse puro mediante un lavado.