"Sober" (En toda a entrada)

1. Título ou dignidade de duque.

2. Título ou dignidade dun gran duque.

1. Circunscrición territorial sometida á xurisdición dun duque (dux) desde o Baixo Imperio Romano.

2. Circunscrición territorial baixo a xurisdición dun gran duque.

Duración do goberno dun duque soberano.

Persoa que posúe o título nobiliario de duque ou duquesa.

Título nobiliario que na escala xerárquica está por riba do de marqués e por debaixo do de príncipe.

Funcionario romano con xurisdición sobre o exército e a administración civil para a defensa dos territorios baixo o seu mando.

Persoa que na Idade Media tiña ao seu cargo o goberno dun Ducado. Acumulaban os poderes administrativos e xudiciais, xunto coa dirección do exército.

1. Persoa soberana dun Gran Ducado.

2. Título dado erroneamente aos fillos, aos netos e aos irmáns do tsar de Rusia.

1. Conxunto formado polo embaixador e as persoas que están baixo as súas ordes.

2. Edificio ou residencia en que desenvolve o exercicio das súas funcións un embaixador.

1. Representación diplomática permanente dun Estado noutro estranxeiro.

2. Dereito que teñen os estados soberanos de enviar representantes diplomáticos aos outros estados e de recibir os que estes envíen.

Cargo de embaixador.

Mensaxe que se envía por medio dun embaixador.

1. Misión enviada ante un xefe de estado, goberno ou país estranxeiro, para tratar algún asunto de importancia.

2. ...

Soberano dun Estado con aspiracións universais e lexitimado polo sistema político e relixioso.

Peixe epipelóxico mariño, da familia dos luváridos, co corpo ovado e comprimido, boca pequena, ollos en posición moi atrasada, aletas pélvicas moi rudimentarias e pel rugosa. O dorso é de cor azul, os flancos e o ventre prateados con reflexos rosados, a parte superior da cabeza e das aletas pectorais e aletas anal e caudal son de cor rosada e a aleta dorsal, rosada por diante e negra por detrás.

1. Territorio baixo a soberanía ou xurisdición dun Estado.

2. Territorio incluído noutro con diferentes características ecolóxicas.

Grupo étnico ou ideolóxico inserido noutro de características diferentes.

Restos de intrusións, en parte transformadas, observables nas rochas endóxenas, que se orixinan cando un magma, ao subir á litosfera, encontra rochas –de química diferente ás que o orixinaron– que son asimiladas por el.

1. Área en que se fala unha lingua distinta da que se fala na área circundante.

2. Porción territorial dun dominio lingüístico comprendida dentro doutro territorio político.

encristar.

Que é altivo e soberbio.

Erguer as aves a súa crista.

Mostrar ensoberbecemento.

Encresparse ou alporizarse unha persoa ou un animal.