"Ombre" (En toda a entrada)

Banco con respaldo e capacidade para varias persoas.

1. Asento que ocupan os deputados e senadores nas cámaras lexislativas.

2. Posto de parlamentario.

Féretro común, en forma de caixa longa, que leva incorporadas dúas varas na parte dianteira e dúas na traseira para poder transportar a ombreiros, cara ao cemiterio, os defuntos.

Peza de vestir que consistía nunha especie de capa curta, aberta por diante ou polos lados e con capucha, que levaban na Idade Media os peregrinos escravos.

Especie de capa curta, superposta a outra máis longa, que se acomoda ao pescozo e cae sobre os ombreiros.

Relativo ou pertencente aos escombresócidos.

Peixe da familia dos escombresócidos.

Familia de peixes da orde dos ateriniformes ao que pertence o alcrique.

Relativo ou pertencente ao esterno e á clavícula.

Articulación do esterno e a zona exterior da clavícula que, co seu movemento, contribúe ao do ombreiro.

Banda longa de tea que poñen ao redor do pescozo os presbíteros e diáconos nos actos litúrxicos.

Banda ancha, normalmente de pel, que usan as mulleres como adorno ou abrigo, e que cobre o pescozo e os ombreiros.

estido xeralmente longo que usaban as matronas en Grecia e Roma.

Relativo ou pertencente ás helveláceas.

Ascomiceto da familia das helveláceas.

Familia de ascomicetos de carpóforos carnosos e elásticos, cunha parte estéril que corresponde ao talo e unha parte fértil que corresponde ao sombreiro que presenta forma de copa.

Anaco plano e delgado de calquera material resistente.

1. Prego delgado radial situado na cara inferior do sombreiro dos cogomelos, recuberto polo himenio.

2. Parte superior ensanchada do pétalo.

3. limbo.

1. Plano de orde inferior á de estratrificación, aplicado en sedimentoloxía.

2. Mostra de rocha tallada finamente para ser observada mediante o microscopio.

Ilustración impresa en papel.

Estrutura citoplasmática formada por un conxunto de vesículas aplanadas, que se dispoñen paralelamente, e que son frecuentes nas células xerminais e nas que teñen unha elevada síntese proteica.

...

Órgano musculoso dos vertebrados, revestido dun epitelio sensorial e situado na cavidade bucal, entre os arcos dentarios. Ten as estruturas do gusto e realiza funcións importantes na deglución, na succión e na mastigación de alimentos e na articulación dos sons.

1. Cousa ou ser vivo que ten forma de lingua.

2. Fungo, da orde das fistulinais, de grandes sombreiros vermellos e a cutícula lisa e viscosa.

3. Planta herbácea bienal, da familia das boraxináceas, de follas lanceoladas, densamente pelosa, e de flores de cor azul escura reticuladas de violeta. Medra en terreos secos.

4. Fungo, da orde das cantarelais, de sombreiro convexo, cor branca e con aguillóns longos.

5. Fungo, da familia das teleforáceas, de cor parda escura, sombreiro grande, aguillóns longos e o pé carnoso.

6. Fungo, da familia das exidiáceas, en forma de masa viscosa de cor branquecina e aguillóns curtos. Pódese comer cru.

1. Sistema de signos orais, reflectido a miúdo nun código escrito que serve para a comunicación. Desde un punto de vista xenético ou histórico, pódense clasificar as linguas tendo en conta o seu parentesco, e desde un punto de vista tipolóxico, segundo a porcentaxe de trazos afíns.

2. ...