"Gaci" (En toda a entrada)

Prolongación do tálamo, situado entre o cáliz e os outros verticilos florais.

Zona inferior do espádice das aráceas.

1. Inflamación total ou parcial do istmo da farinxe.

2. Cadro de dor abdominal causada por unha diminución da irrigación sanguínea dos intestinos.

3. Inflamación flegmonosa da base da boca, consecuencia da supuración da glándula salival submaxilar.

4. Síndrome caracterizada pola dor ou constrición na rexión anterior do tórax.

Enfermidade dos animais de pata redonda que consiste na inflamación das primeiras vías respiratorio-dixestivas.

Nome dun tempo da conxugación grega que expresa unha acción pasada sen interesarse pola súa duración nin pola súa posición respecto a outra acción.

Aoristo que, en grego expresaba unha verdade recoñecida, sen referencia temporal.

Pór os arreos ou aparellos aos cabalos.

Gornecer a embarcación cos aparellos necesarios para as faenas de pesca ou para emprender a navegación.

Preparar os elementos necesarios para certo fin.

Parte accesoria unida a outra principal.

1. Proxección do corpo dun animal, que queda unida a unha parte máis robusta do corpo.

2. Apéndice intestinal da maioría dos primates e dos rilladores. Situado ao fondo do intestino cego, constitúe unha prolongación de forma tubular e sinuosa, pechada no seu extremo distal.

Parte que se engade ao final dunha obra.

1. Abandono da relixión que alguén profesa para adherirse a outra.

2. Rexeitamento total da fe cristiá, unha vez recibido o bautismo.

Abandono dos votos.

Acción de abandonar unha doutrina, un partido ou  unha agregación calquera.

Relativo ou pertencente aos apóstolos, de acordo coas súas doutrinas e coa súa tradición.

Relativo ou pertencente ao papa.

Aplícase aos seguidores dalgunhas seitas e congregacións que pretendían imitar a vida dos Apóstolos. Tm s.

Partido que se formou en España tras o levantamento liberal de 1820.

Presbítero que exerce, por delegación do bispo, certa xurisdición sobre outros presbíteros dun territorio ou arciprestado.

Título dunha dignidade dos cabidos das catedrais ou colexiatas, a miúdo unida ao coidado de ánimas.

Sacerdote dunha catedral que antigamente exercía as funcións do actual vicario xeral.

Cardeal que preside e goberna os clérigos dunha das basílicas patriarcais de san Xoán, san Pedro e santa María a Maior de Roma.