"Fux" (En toda a entrada)

fuxir.

1. Que fuxiu ou escapou dalgún lugar. Tm s.

2. Fuxitivo republicano tras o triunfo do alzamento militar de 1936.

Marchar de forma rápida dun sitio por medo.

Escapar dun lugar en que se está privado de liberdade, burlando a vixilancia ou de maneira violenta.

Que fuxiu ou escapou dalgún lugar. Tm s.

Que pasa con rapidez.

Lugar en que se refuxian os animais.

Refuxio onde se esconde alguén, normalmente referido a delincuentes ou perseguidos.

Mamífero roedor, da familia dos cricétidos, de reducidas dimensións, co corpo macizo e redondeado e as orellas, as patas e o rabo curtos. Habitan nas pradarías e estepas en refuxios escavados na terra.

Hámster, de patas e cola moi curtas, grandes ollos escuros, fociño aguzado e pelaxe de cor negra, blanca ou vermella. Aliméntase de cereais e outros froitos do campo.

Roedor de patas e cola curtas, orellas grandes, longos bigotes, ollos negros e pelaxe dourada, aínda que existen exemplares albinos. Aliméntanse de froitas, verduras e sementes.

Establecemento destinado a proporcionar á poboación asistencia médico-sanitaria, tanto curativa como preventiva.

1. Casa onde se recollen pobres e peregrinos durante un tempo determinado.

2. Refuxio da Baixa Idade Media para acoller os viaxeiros que atravesaban portos de montaña considerados perigosos. 

Relativo ou pertencente aos karachai

Individuo do pobo karachai.

Pobo que se estableceu en Caucasia fuxindo das invasións dos mongois desde o s XIII.

Lingua turca que se fala na Rusia europea.

1. Mamífero do xénero Lepus, da familia dos lepóridos, con patas e orellas bastante longas, tendo estas últimas os extremos negros.

2. Lebre de cor parda amarela cunha zona branca no ventre. Presenta unha franxa clara distintiva na cara, entre os ollos e a parte inferior das meixelas. Atópase unicamente na Península Ibérica.

3. A maior das lebres presentes na Península Ibérica, que chegou a medir 55,8 cm de corpo e pesar 4,4 Kg. Distribúese pola maior parte de Europa e parte de Asia, con excepción de Escandinavia, norte de Rusia e illas Británicas.

4. Lebre de pelaxe parda, con tons amarelos no lombo, e branca no ventre. Posúe unha mancha branca na parte posterior das extremidades. Ten hábitos nocturnos e solitarios, e a súa alimentación consiste basicamente en poáceas. É un endemismo ibérico.

Molusco gasterópodo, da familia dos aplísidos, de forma maciza e co dorso moi alto e con dous pregamentos dérmicos do manto que o recobren completamente xunto coa cuncha. Habita sobre rochas cubertas de algas das que se alimenta.

1. Relativo ou pertencente ao maquis.

2. Partidario do maquis.

3. Organización de resistencia armada francesa contra a ocupación alemá na Segunda Guerra Mundial (1939-1945).

4. Movemento armado de resistencia antifranquista que se desenvolveu en diversos puntos da xeografía española tras a Guerra Civil (1936-1939).

Lugar pouco accesible que serviu de refuxio aos membros da resistencia francesa durante a ocupación nazi de Francia.

Formación vexetal formada por arbustos e matas aromáticas, propia de solos silíceos e calizos do clima mediterráneo.