"ECL" (En toda a entrada)

Persoa que recibiu o grao concedido ao rematar o bacharelato.

1. Persoa que posuía, segundo o regulamento universitario medieval, o primeiro grao académico das diferentes facultades, acadado mediante exame de coñecementos.

2. Persoa que recibiu o primeiro grao académico outorgado nas facultades eclesiásticas de filosofía, teoloxía e dereito canónico.

Bastón ou caxato que levan os bispos, abades e algunhas abadesas nas cerimonias litúrxicas como símbolo de autoridade.

Persoa ou cousa que presta axuda cando as circunstancias son adversas.

Ornamento exterior eclesiástico e figura da que hai que indicar a posición e a situación da empuñadura.

bésta.

Acción de descender a un nivel máis baixo algunha cousa.

Cesamento de xeito temporal ou definitivo nun corpo, emprego, profesión, cargo ou posto de traballo.

Perda dun individuo para o servizo activo.

1. Declaración pola que unha persoa, unha industria, un vehículo ou calquera elemento, quedan excluídos dun padrón, dun censo, dun rexistro ou outros.

2. Declaración facultativa pola que o traballador cesa temporalmente da súa actividade laboral como consecuencia dunha enfermidade ou dun accidente.

1. Diminución do valor dalgunha cousa no mercado.

2. Descenso de tipo xeral na cotización dos valores bolsistas.

baixamar.

...

Que non coida o seu aseo persoal ou a súa forma de vestir.

estidura composta dunha capa ancha, que adoitaban utilizar os eclesiásticos.

Primeiro dos sete sacramentos, que consiste nun rito de ablución unido a unhas palabras, en virtude do que o home entra a formar parte da Igrexa de Xesús Cristo.

Primeira acción bélica dun soldado.

1. Martirio dun crente non bautizado.

2. Ablución que Xoán o Bautista administraba aos que recibían a súa mensaxe de proximidade do Reino de Deus e de conversión.

Certificación, extraída do libro de bautismos, que garante que alguén recibiu ese sacramento.

Libro onde se anotan os bautizos administrativos nunha parroquia e que testemuña ese sacramento no marco da xurisdición eclesiástica.

Acción de beatificar.

Declaración solemne coa que o papa afirma que unha determinada persoa morta, con fama de santidade, é digna de ser venerada publicamente.

Declarar o sumo pontífice beato a alguén.

Proclamar venerable ou respectable algo.

Aquilo que procura unha vantaxe, unha utilidade, unha satisfacción ou que é favorable ou conveniente.

1. Aquilo que se axusta ao que se considera moralmente bo.

2. Aquilo que constitúe a perfección dun ser, ben como tal, ben como o fin doutro ser que o desexa en tanto que pode satisfacer unha necesidade ou unha carencia.

Aquilo material ou inmaterial que se pode posuír.

Persoa á que se lle quere moito. OBS: Neste uso debe ir precedido de posesivo.

1. Todo aquilo do que se pode dispoñer xuridicamente para obter un proveito ou unha utilidade.

2. Ben aproveitado e de uso exclusivo da comunidade de veciños do concello onde se atopa.

3. Ben perceptible por calquera dos cinco sentidos.

4. ...

Felicidade e prosperidade eterna.

Conxunto de declaracións feitas por Xesús Cristo no Sermón da Montaña que comezan coa palabra benaventurados, consideradas en conxunto como unha síntese global da súa predicación.